Danıştay 4. Daire E.2023/10595 K.2024/1751

Dava konusu istem: ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi'nde Çarşamba günleri kurulan pazar yerindeki ... numaralı tezgah yerinin davacıya tahsisinin kaldırılması üzerine, davalı idareye yapılan başvurunun reddine ilişkin... tarih ve ... sayılı davalı idare işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; pazar alanın büyük bir kısmının özel mülkiyet alanında kalması sebebiyle yapılan yeni yerleştirme esnasında özel mülkiyete konu alanda sergi açan aralarında davacının da bulunduğu esnafa, yeni alandan tahsis yapılmadığı, yeni alanda boş kalan yerlere daha önceden tezgahı bulunmayan kişilere tahsis yapıldığı anlaşılmakta olup, söz konusu alanda adına tahsisli tezgahı bulunan davacının yeni tahsis işlemi yapılırken öncelik hakkının bulunması,

belirtilen sebeple boş kalan alanlarla tahsis yapılırken davacının öncelikli olarak değerlendirilmesi gerekliliği karşısında, bu yapılmayarak pazarda tezgahı bulunmayan kişilere tahsis yapılması sonrasında davacının talebinin özel mülkiyette pazar kurulmasına izin verilmediği gerekçesiyle reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçeyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davaya konu yazı ile davacının daha önce kullandığı yeri, kullanmaya devam etmeye ilişkin talebinin, söz konusu yerin özel mülkiyete tabi bir alan olması nedeniyle reddedildiği, pazarın şimdilik 15 metrelik yolda kurulmakta olduğu, davacı adına yapılmış bir tahsis bulunmadığı gibi tahsisin iptali yönünde bir kararın da bulunmadığı belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.