Danıştay 4. Daire E.2023/10620 K.2024/1088

Dava konusu istem: Davacı tarafından, İçişleri Bakanlığının ... tarihli ve E-... sayılı Genelgesi doğrultusunda alınan İstanbul İl Umumi Hıfzıssıhha Kurulunun ... tarihli ve ... sayılı kararında yer alan "Halihazırda konaklama tesislerinde saat 22.00'de, diğer yerlerde ise saat 21.00'de sona eren müzik yayınlarının (canlı icra edilenler de dahil), bu konuda yeni bir karar alınıncaya kadar 1 Temmuz 2021 tarihinden itibaren saat 24.00'e kadar yapılabilmesine" kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

Dünya Sağlık Örgütü tarafından koronavirüs kaynaklı Covid-19 hastalığı nedeniyle pandemi ilan edilmesi ve aynı hastalık temelinde ülkemizde de virüs yayılımına bağlı olumsuz etkilerin devam ettiği hususları gözetildiğinde, müzik yayınlarına getirilen süre sınırı ile salgın sürecinde vatandaşların bir arada bulunma süresinin azaltılması ve böylelikle vaka sayısının en aza düşürülmesinin hedeflendiği, söz konusu düzenleme ile müzik dinlenilmesinin yasaklanması ya da eğlence mekanlarında topyekün bir müzik yayını yasağının öngörülmediği,

insanların toplu olarak bulunduğu mekanlarda bir arada vakit geçirme süresinin müziğin devamı ile artacağı noktasında kuşku bulunmadığı ve bunun hayatın olağan akışında beklenebilir bir durum olduğu, bununla birlikte müzik yayınlarında zaman sınırlaması getirilirken, kişilerin müzikli ortamda sosyalleşme özgürlüğü ile salgının yayılmasının mümkün mertebe en az seviyeye indirilmesi sonucu sağlanacak kamu yararı arasında bir denge güdüldüğünün de açık olduğu,

nitekim salgının seyri nazara alınarak daha önce geçerli olan saat 21:00'a kadarki müzik yayını sınırının (konaklama tesisleri için saat 22:00), dava konusu işlem ile dayanağı genelgeye uygun olarak saat 24:00'a uzatıldığı, dava konusu kararın ilgili kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu kararın ilgili kısmının kanuna dayanağının bulunmadığı, İçişleri Bakanlığının Genelgesine dayalı olarak müzik saatlerine sınırlama getirilmesinin hukuka aykırı olduğu, 1593 sayılı Hıfzıssıhha Kanunu'nda müzik yayınının sınırlandırılmasının dayanağı olacak herhangi bir tedbirin bulunmadığı, bu konuda idarenin takdir yetkisinin bulunmadığı, kamu yararının olmadığı, covid-19 pandemisinin bulaşması ile müzik yayınlarının sürmesi arasında bilimsel-olgusal hiçbir bağlantının bulunmadığı, eğlenme hakkının elinden alındığı, kararın özel hayata müdahale anlamı taşıdığı, ölçülülük ilkesiyle bağdaşmadığı, yetki ve şekil unsuru yönünden de hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.