Danıştay 4. Daire E.2023/11604 K.2025/683

Dava konusu istem: Muğla ili, Milas ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkiinde bulunan işletmenin atık geçici depolama sahasının bulunmadığının ve faaliyet esnasında oluşan atıkların toprak zeminde üstü açık alanda bekletildiğinin tespit edildiğinden bahisle, davacıya 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının (r) bendi uyarınca 265.497,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin Muğla Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu işletmede denetim anında tekne imalat ve bakım çalışmasının yapıldığı, bu faaliyetten kaynaklanan atıkların toprak zemin üzerinde biriktirildiği ve işyerine ait atık geçici depolama alanının olmadığının tesis yetkilisi tarafından da imzalanan tutanakla ve alana ilişkin çekilen fotoğraflarla somut olarak tespit edildiği, tespite ait fotoğraflarda gözüken maddelerin Kanundaki atık tanımına uyduğu gibi Atık Yönetimi Yönetmeliğinin Ek-4 listesinde sayılan atıklar kapsamına da girdiği,

ayrıca atıkların davacının faaliyet alanında bulunduğu ve yapılan tespitin ihlali ortaya koyar nitelikte olduğu, bu durumda, atıkların geçici depolanması yükümlülüğüne uymayan ve atıkları doğrudan alıcı ortam üzerinde biriktirme ve depolama yasağına aykırı davranan davacı şirketin idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu işlemde ve dayanağı tutanakta işletme faaliyeti sonucu oluştuğu belirtilen atıkların Çevre Kanununda tanımı yapılan atık türlerinden hangisinin kapsamına girdiğinin ortaya konulmadığı, işyerinde teknelere sadece çekme atma ve park hizmeti verildiği, tekne imalat ve bakımı yapılmadığı, denetim esnasındaki atıkların şirket tarafından oluşturulmadığı, şirketten çekme-atma hizmeti alan yat ve teknelerin günlük atık oluşturabileceği, böyle durumlarda söz konusu atıkların yat ve teknelerin sorumluluğunda olduğu ve gün sonunda onlar tarafından temizlendiği,

gözlemlenen tehlikesiz atıklar için ilgili tekne sahiplerine uyarı yapılıp günün sonunda bu atıkların bertarafının sağlanmasının beklenmesi gerektiği, ancak davalı idarece gün içinde yapılan denetim üzerine işlem tesis edildiği, dolayısıyla kesilen cezanın hukuka aykırı olduğu, temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

2872 sayılı Çevre Kanununun ''Tanımlar'' başlıklı 2. maddesinde; ''Atık" herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde olarak tanımlanmış, ''Kirletme yasağı'' başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasında; ''Her türlü atık ve artığı, çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.'' hükmüne, ''İdari nitelikli para cezaları'' başlıklı 20. maddesinin ''r'' bendinde;

''Bu Kanunda ve yönetmeliklerde öngörülen usûl ve esaslara, yasaklara veya sınırlamalara aykırı olarak atık toplayan, taşıyan, geçici ve ara depolama yapan, geri kazanan, geri dönüşüm sağlayan, tekrar kullanan veya bertaraf edenlere 24.000 Türk lirası (88.499 TL), ithal edenlere 60.000 Türk lirası (221.267 TL) idarî para cezası verilir'' hükmüne, aynı maddenin 2. fıkrasında ise.

"Bu maddenin (ı) bendinin (1), (2), (3) ve (4) numaralı alt bentleri ile (k), (l), (r), (s), (t), (u), (v) ve (y) bentlerinde öngörülen idarî para cezaları kurum, kuruluş ve işletmelere üç katı olarak verilir" hükmüne yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, Muğla ili, Milas ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkiinde bulunan ve faaliyet konusu tekne imalât bakım ve çekek yeri olan işyerinde 24/07/2020 tarihinde yapılan denetimde, işletmenin atık geçici depolama sahasının bulunmadığının ve faaliyet esnasında oluşan atıkların toprak zeminde üstü açık alanda bekletildiğinin tespit edildiğinden bahisle, davacıya 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının (r) bendi uyarınca 265.497,00 TL idari para cezası verildiği anlaşılmıştır.

Bununla birlikte, uyuşmazlık konusu işletmenin işyeri açma ve çalışma ruhsatına göre faaliyet konusunun tekne imalât bakım ve çekek yeri olduğu, 24/07/2020 tarihinde yapılan denetim anında tekne imalât bakım çalışması yapıldığının tespit edildiği ve bu durumun fotoğraflarla da ortaya konulduğu, ayrıca davacının temyiz dilekçesinde, söz konusu atıkların gün sonunda toparlanıp bertaraf edileceğinin ancak denetimin mesai saatleri içinde yapıldığının belirtildiği görülmüştür.

Bu durumda, yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri uyarınca, dava dosyasındaki bilgi ve belgeler ile denetim tutanağı ve eki fotoğraflar birlikte değerlendirildiğinde, davacının işyerinde tespit edildiği belirtilen atıkların, çalışma saatleri içerisinde işyeri faaliyeti kapsamında kullanılan alet edavatlar ile çalışma esnasında oluşan ve çalışma bitiminde bertaraf edilebilecek nitelikte atıklar olduğu anlaşıldığından, davacının çevreyi kirletme yasağına ilişkin ilgili Kanun hükmünü ihlal ettiğinden bahsedilemeyeceği, dolayısıyla kesilen idari para cezasında hukuka uygunluk, aksi yönde verilen temyize konu kararda ise hukuki isabet bulunmadığından temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.