Danıştay 4. Daire E.2023/11644 K.2024/7952

Dava konusu istem: Adana ili, Seyhan ilçesi, ... Mahallesi, ...

Sokak, No:... adresinde bulunan tesisle ilgili olarak, geçici faaliyet belgesi olmadan mevzuata aykırı biçimde geri kazanım faaliyeti yapıldığından bahisle, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının (r) bendi ile aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca 270.000,00-TL idari para cezası verilmesine ve Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği'nin 15. maddesi uyarınca geçici faaliyet belgesi alınıncaya kadar tesisin faaliyetinin sonlandırılmasına ilişkin Çevre,

Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali ve davacı tarafından ödenen 202.500,00-TL'nin (5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 17. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca dava konusu işlem ile verilen 270.000,00-TL idari para cezası, ödeme süresi içinde % 25 indirimli olarak ödenmiştir.) ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda. Adana ili, Seyhan ilçesi, ... Mahallesi, ...

Sokak, No:... adresinde bulunan "Gülsan Plastik Sanayi - ..." olarak belirtilen tesiste, Adana Valiliği Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü ekiplerince 21/04/2021 tarihinde denetim gerçekleştirildiği, denetimde düzenlenen ... sayılı tutanakla Geçici Faaliyet Belgesinin ve Entegre Çevre Bilgi Sistemi üzerinden yapılan sorgulamalarda işletmeye ait herhangi bir kaydın bulunmadığının tespit edildiği, Çevre İzin ve Lisans Belgesi / Geçici Faaliyet Belgesi olmadan işletmeye kabulü yapılan atıkların geri kazanımının yapıldığı hususunun aynı tarihli tutanakla tespit olunduğu,

denetim esnasında tanzim edilen tutanağın yanı sıra, çekilen fotoğraflar ile de bu hususun sabit olduğu sonucuna ulaşılması üzerine, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının "r" bendi uyarınca tesis edilen idari para cezası verilmesine ve geçici faaliyet belgesi alınıncaya kadar faaliyetin durdurulmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, para cezasının üç kat olarak uygulanabilmesi için cezanın muhatabının kurum, kuruluş veya işletme olması gerektiği, gerçek kişilere belirtilen fıkra uyarınca artırım yapılmasının mümkün olmadığı, bu yönde emsal yargı kararlarının bulunduğu, öte yandan, dava konusu işlemin ilgili mevzuata aykırı olarak uygulandığı, bu nedenle, idari işlemin iptalinin ve ödemesi yapılan tutarın faizi ile birlikte iadesinin gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Uyuşmazlıkta; davacının gerçek kişi olduğu, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının (r) bendi ile aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca 270.000,00-TL idari para cezası verilmesine ve Çevre İzin ve Lisans Yönetmeliği'nin 15. maddesi uyarınca geçici faaliyet belgesi alınıncaya kadar tesisin faaliyetinin sonlandırılmasına ilişkin dava konusu işlemin ise, "... - ...

Plastik Sanayi" adına tesis edildiği, bu kapsamda davanın idari para cezasının iptali ve ödenen tutarın iadesine ilişkin kısmı yönünden, uyuşmazlık konusu yerde geçici faaliyet belgesi olmadan mevzuata aykırı biçimde geri kazanım faaliyetinin davacı tarafından kendi nam ve hesabına yapılıp yapılmadığı, "...

Plastik Sanayi" unvanlı bir ticari işletmenin bulunup bulunmadığı hususunun araştırılarak bunun sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine dair temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının para cezasına ve ödenen tutarın iadesine talebine ilişkin kısımların bozulması, geçici faaliyet belgesi alınıncaya kadar tesisin faaliyetinin sonlandırılmasına ilişkin kısmın ise onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.