Danıştay 4. Daire E.2023/12180 K.2024/983

Dava konusu istem: Davacı tarafından, halı saha işletmesi olarak kullanılan İstanbul ili, Güngören ilçesi, … Mahallesi … Caddesinde bulunan ve mülkiyeti davalı belediyeye ait … ada … parsel sayılı taşınmazın, üzerinde tasarrufta bulunulacağından bahisle, davacı tarafından 30/11/2014 tarihine kadar tahliye edilmesine ilişkin Güngören Belediyesi Başkanlığı Emlak ve İstimlak Müdürülüğünün … tarih ve … sayılı işleminin tebliğine ilişkin 16/10/2014 tarihli tebellüğ ilmuhaberinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; davalı idarenin davacının kullanımındaki halı saha ve tesisleri 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca yıkma yetkisi bulunduğundan dava konusu işlemin bu kısmının hukuka uygun olduğu; davacıya ait tesislerin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. maddesi uyarınca tahliyesine ilişkin kısım yönünden ise, belediyenin 2886 sayılı Kanun'un 75. maddesi uyarınca tahliye etme yetkisi bulunmadığı,

bu yetkinin taşınmazın bulunduğu yerin mülki idare amiri olan Güngören Kaymakamlığına ait olduğundan, dava konusu işlemin bu kısmının kesin ve yürütülebilir bir işlem olmadığından bahisle incelenemeyeceği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen ret, kısmen incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, taşınmazın spor alanında kaldığı ve sadece bu amaçla kullanılabileceği, belediye ile kira sözleşmesinin devam ettiği, taşınmazın davalı idareye geçtiğinin kendisine bildirilmediği, tahliyenin belediyece yapılmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ….

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Temyize konu kararın yıkımla ilgili kısmı yönünden yapılan değerlendirme; İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın bu kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyize konu kararın tahliye ile ilgili kısmı yönünden yapılan değerlendirme; İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkündür. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin birinci fıkrasının ikinci bendinde, temyiz incelemesi sonucu Danıştay'ın kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükmüne yer verilmiştir.

Temyize konu İdare Mahkemesi kararı incelendiğinde, kararın gerekçe kısmında "...davacının kullanımındaki tesislerin 2886 sayılı yasanın 75. maddesi uyarınca tahliyesine ilişkin kısmına gelince ... dava konusu işlemin bu kısmının kesin ve yürütülebilir bir işlem olmadığı, bu sebeple bu kısım hakkında karar verilmesine yer olmadığı sonucuna varılmıştır" yazıldığı, hüküm kısmında ise "davacının 2886 sayılı yasanın 75. maddesi uyarınca tahliyesine ilişkin kısmının ise, 2577 sayılı Kanun’un 15/1-b maddesine göre, idari davaya konu olabilecek bir işlem bulunmadığından,

işlemin bu kısmı için açılan davanın incelenmeksizin reddine" yazdığı görülmektedir.

İdari yargılama usulünde kesin ve yürütülebilir bir işlem olmaması halinin davanın incelenmeksizin reddini gerektirdiği dikkate alındığında, kararın gerekçe kısmında yazılan karar verilmesine yer olmadığı şeklindeki ibarelerin sehven yazıldığı anlaşıldığından bu kısımda yer alan''... bu sebeple bu kısım hakkında karar verilmesine yer olmadığı...'' şeklindeki ifade ''...davanın bu kısmının incelenmeksizin reddi gerektiği... '' şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Öte yandan, dosyanın incelenmesinden davacıya ait işletmenin tahliyesinin davalı idare tarafından gerçekleştirildiği oysa tahliye konusunda 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. maddesi gereğince taşınmazın bulunduğu yerin mülki idare amirinin yetkili olduğu hususu göz önünde bulundurulduğunda, yetkisiz idare tarafından tahliye yapılmış olması nedeniyle davacının bu nedenle uğramış olduğu zararları talep edebileceği açıktır.

(X) KARŞI OY

Temyize konu kararın gerekçesinin hüküm fıkrası ile çeliştiği, durumun kanunda belirtildiği haliyle yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlık kapsamında olmadığı gibi yetkisiz makam ya da merciler tarafından tesis edilen işlemin "yetki" yönünden iptaline karar verilmesi, dolayısı ile belirtilen bu kısmın bozulması gerektiği görüşüyle müşterek heyet kararına katılmıyorum.