Danıştay 4. Daire E.2023/12407 K.2023/5614

Dava konusu istem: İzmir İli, Işıkkent Otoyol Gişeler Polis Uygulama noktasında yapılan denetim sırasında davacıya ait … plakalı araç ile Mobil Atık Takip Sistemi kullanmadan tehlikeli atık taşımacılığı yapıldığından bahisle 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20-(v) maddesi uyarınca davacı şirket adına 902.568,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve E… sayılı İzmir Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya Mobil Atık Takip Sistemi kullanmadan tehlikeli atık taşımacılığı yapmak fiili nedeniyle idari para cezası uygulandığı, davacının lisanslı tehlikeli atık taşıma belgesinin bulunduğu, MOTAT kullanmadan taşımacılık yapılamamakla birlikte, ilgili mevzuatında bu sistemin kullanılmamasının idari yaptırıma açıkça bağlanmadığı, davacı hakkında Uyap sistemi üzerinden yapılan incelemede ise hakkındaki soruşturmanın takipsizlik ile sonuçlandığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacıya, tehlikeli atık olarak kabul edilen fuel-oil atığını MOTAT sistemini kullanmadan taşıdığı gerekçesiyle idari para cezası verildiği, Fuel-oil atığının eşik değerlerin üzerinde olması veya olmamasının bu davanın konusunu oluşturmadığı, tehlikeli atığın 2872 sayılı Yasa ve ilgili diğer mevzuat hükümlerine uygun taşınıp taşınmadığının incelenmesinden, Atıkların Karayolunda Taşınmasına İlişkin Tebliğ'in 5.maddesine göre, tehlikeli atık taşıyacak aracın lisans belgesi almasının taşıma yapmak için tek başına yeterli olmadığı,

bu belgeyle birlikte mobil takip sistemi de kullanılarak taşıma yapılması gerektiği, davacının ise mobil takip sistemini kullanmadan tehlikeli atık taşıdığının sabit olduğu, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile ... İdare Mahkemesi'nin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdaresi Mahkemesi kararının davacı vekilinin UETS adresine 17/02/2023 tarihinde teslim edildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 7/a maddesi uyarınca muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda 22/02/2023 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekili tarafından 11/05/2023 tarihli dilekçe ile temyiz edilmesi üzerine.

11/02/2023 tarih ve 120 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi uyarınca 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda düzenlenen sürelerin 06/02/2023 tarihinden 06/04/2023 tarihine kadar durduğu, daha sonra 05/04/2023 tarih ve 139 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile Gaziantep ili Nurdağı İlçesinde avukatlık bürosu bulunanlar açısından sürenin 01/05/2023 tarihine kadar uzatıldığı, davacı vekilinin avukatlık bürosunun Şehitkamil/Gaziantep adresinde bulunduğundan söz konusu hükümden yararlanamayacağı, bu nedenle 07/04/2023 tarihinden itibaren işlemeye başlayan 30 günlük temyiz süresinin 08/05/2023 tarihinde sona erdiği,

ancak temyiz dilekçesinin 11/05/2023 tarihinde sunulduğu gerekçesiyle. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, T:… sayılı kararıyla temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

11/02/2023 tarih ve 120 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi uyarınca 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununda belirlenen sürelerin 06/02/2023 tarihinden itibaren 06/04/2023 tarihine kadar durduğu, buna bağlı olarak 5 günlük e-tebligat süresinin de bu süre içinde durduğu, bu tarihten sonra işlemeye başlayan 5 günlük e-tebligat süresi ile 30 günlük temyiz süresinin 11/05/2023 tarihinde biteceği, 11/05/2023 tarihinde verilen temyiz dilekçesi süresinde olduğundan, temyiz talebinin kabulü ile işin esasının incelenmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.