Danıştay 4. Daire E.2023/12618 K.2025/722

Dava konusu istem: Kahramanmaraş ili, Onikişubat ilçesi, ..., ... Cadde, No:... adresinde davacı tarafından işletilen ''kompozit panel, bank ve kamelya imalatı'' tesisinde yapılan denetim sonucunda, işletmenin belirtilen adreste faaliyette bulunmamasına rağmen bu adres üzerinden atık ithalatı gerçekleştirdiğinin tespit edildiğinden bahisle, davacıya 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının (r) bendi uyarınca 663.801,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin Kahramanmaraş Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davaya konu işyerinde yapılan 25/02/2020 tarihli denetimde, işletmenin kapalı olduğu, tesisin belirtilen adreste faaliyette olmadığı, makine ekipmanlarının sökülüp taşındığı hususlarının tespit edildiği, konu ile ilgili olarak yazılan yazı üzerine Kahramanmaraş Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğünce 17/03/2020 tarihinde verilen cevapta, davacı şirketin söz konusu adresteki faaliyetine 05/09/2019 tarihinde son verdiğinin bildirildiği, ancak şirket tarafından kapatılan bu işyeri adres gösterilerek atık ithal edildiği;

bu haliyle, dava dosyasında yer alan tutanak ve fotoğraflara göre, davacı şirketin Kanunda öngörülen usul ve esaslara aykırı olarak atık ithalatı gerçekleştirdiği sabit olduğundan, idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, firmanın 2011-2019 yılları arasında ... adresinde faaliyet gösterdiği, 2019 Ekim ayında yeni işyerine taşınma işlemlerinin başladığı, bu tarihten sonra ilgili yerin şube olduğu, 25/10/2019 tarihi itibariyle ÇED muafiyet belgesi ve tehlikesiz atık toplama belgesi alındığı, Bakanlık uygulamasında ve yönetmelikte her şube ve merkez için ayrı ayrı belge alınacağının belirtilmediği, yasa dışı bir durumun söz konusu olmadığı, atık ithalatçı belgesinin 1 Ocak 2020 tarihinde uygulanmaya başlandığı, 2020 Şubat ayında getirilen uyuşmazlık konusu atığın, ithalatçı belgesinde belirtilen adrese indirildiği,

sonra malın yeni izin alınan yere taşındığı, 25/02/2020 tarihli denetimde taşınma sebebiyle bu malın görülemediği, 12/05/2020 tarihli dilekçe üzerine yapılan denetim üzerine malın şirketin yeni adresi olan ... adresinde olduğunun tespit edildiği, tesisin herhangi bir eksiğinin olmamasına ve geri kazanım lisansı bulunmasına rağmen başvurularının reddedildiği, dolayısıyla kesilen cezanın hukuka aykırı olduğu, temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.