Danıştay 4. Daire E.2023/13073 K.2025/12

Dava konusu istem: Van ili, İpekyolu ilçesi, ...Mahallesi, ... Sokak adresinde işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunmaksızın kafeterya olarak faaliyet gösteren işyerinin, ruhsat alınıncaya kadar faaliyetten men edilmesine ilişkin İpekyolu Belediye Encümeninin ... tarih ve ...sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı tarafından ruhsatlandırma başvurusunda bulunulduğu belirtilmiş ise de, Mahkemelerinin ara kararına verilen cevapta davacının ruhsat başvurusunun bulunmadığı anlaşılmakla, işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunmayan ve işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunmaksızın faaliyet gösteren davacıya ait işyeri hakkında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İşyerinin davalı idareden kafeterya/kitap kafe olarak beş yıl süre ile işletme ihalesinin 07/12/2018 tarihinde alındığı, dört yıl boyunca sorunsuz bir şekilde kafe hizmeti verildiği, tüm vasıfları yeterli olmasına rağmen davalı idare tarafından ruhsat verilmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.