Danıştay 4. Daire E.2023/13488 K.2024/7430

Dava konusu istem: İstanbul ili, Kadıköy ilçesi, ... Mahallesi, ... Yarımadasında bulunan, ... ada, ... parsel sayılı, Hazineye ait taşınmazın 435,00 m²'lik kısmının, 16/09/2010-22/12/2011 tarihleri arasındaki dönemde, tesis binası, bahçe ve giriş alanı yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 68.536,67TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştayın bozma kararı üzerine İdare Mahkemesince verilen kararda; dosyadaki bilgi ve belgeler ile mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak hazırlanan bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesinden, dava konusu taşınmazın, işlemde belirtilen dönemde işgali nedeniyle istenebilecek ecrimisil bedelinin 32.835,64TL olduğu; dava konusu (68.536,67TL tutarlı) ecrimisil ihbarnamesinin, anılan miktara ilişkin kısmında hukuka aykırılık ve bu tutarı aşan 35.701,03TL’lik kısmından.

Mahkemelerinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, işlemin, 11.359,91TL'si yönünden iptaline yönelik kısmının, Danıştay Onuncu Dairesinin 02/07/2019 tarih, E:2018/3478, K:2019/5253 sayılı kararıyla onanmış olması nedeniyle bu tutar düşülmek suretiyle, 24.341,12TL'lik kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, dava konusu işlemin kısmen iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin mevzuata ve emsallere uygun olduğu ve kararın, dava konusu işlemin kısmen iptaline ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.