Danıştay 4. Daire E.2023/13517 K.2025/659

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Muş ili, Korkut ilçesi, ... köyü, ... ve ... parselde yer alan taşınmazlarının toplulaştırmasına ilişkin işleme karşı yapılan itirazın reddine ilişkin DSİ 17. Bölge Müdürlüğü'nün ... tarih ve E-... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; mahallinde yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen rapor ile dosyadaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, taşınmazlardan eski ... nolu parselin tamamının yerinde bırakılarak bu kısma, eski ... nolu parselden gelen alanın eklenerek toplam alanı 47.840,04 m2 olan yeni ... ada ... parsel sayılı taşınmazda davcının tam mülkiyetinin sağlandığı, anılan eski parseller ile yeni parselin, toprak karakteristiklerinin benzer olduğu, aralarında derecelerin çok farklı olmadığı,

geometrik yapısının düzgün ve taşınmazın eskisinden daha verimli ve tarım yapmaya elverişli olduğu, bu kısma yönelik arazi toplulaştırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı; yeni verilen ... ada ... parsel yönünden ise; eski ... nolu parselin 34.753.70 metrekaresinin ana parselden koparılarak eski ... nolu parsel üzerinde oluşturulan ... nolu yeni parsele taşınması sonrasında geri kalan 4.761,63 m2' lik kısmın küçük bir parsel olarak yerinde bırakılmak suretiyle yeni tahsis edilen ... nolu parsel alanının asgari tarım arazi büyüklüğünün çok altında kaldığı,

en/boy oranının 1/3-1/7 oranı arasında olmadığı dolayısıyla tarımsal üretim faaliyetini olumsuz etkileyeceğinden, bu kısma yönelik yapılan arazi toplulaştırmasının hukuka uygun olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu arazi toplulaştırmasının kısmen iptaline, davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinafa konu kararda, Mahkemece dava konusu Muş ili, Korkut ilçesi, ... köyü, ... parsel sayılı taşınmaz yönünden, kararın 6. sayfasında yapılan inceleme sonucunda, anılan taşınmaz yönünden toplulaştırma işleminde hukuka aykırılık bulunmadığının belirtildiği, dava konusu ... parsel sayılı taşınmaz yönünden ise; yapılan denetimin başlığının sehven ... parsel yazılmış ise de anılan başlık altında esasında... parsel sayılı taşınmazın incelendiği ve bu taşınmaz yönünden hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varıldığının belirtildiği,

hangi taşınmazlar için hangi kararın verildiğinin -gerekçe ile birlikte değerlendirildiğinde- anlaşıldığı, 2577 sayılı Kanunun 24. maddesine aykırı bir durumun söz konusu olmadığı ve kararın esasına etki edebilecek nitelikte bir hata olmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçe ile istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun açıklamalı olarak reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan toplulaştırma işlemine yönelik açılan davanın ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin kısmının iptal edilmesine dair karar kısmının, toplulaştırmanın tümünün uygulanmasını imkansız hale getirdiği, yapılan toplulaştırma işleminin toplulaştırma ilkelerine ve hukuka uygun olduğu dolayısıyla (eski ...) yeni ... parsel sayılı taşınmazla ilgili toplulaştırmayı iptal eden temyiz konusu karar kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.