Danıştay 4. Daire E.2023/13594 K.2025/306

Dava konusu istem: İstanbul ili, Küçükçekmece ilçesi, ... Merkez Mahallesi, ... Sokak, No:... adresinde bulunan, düğün salonu faaliyet konulu içkisiz istirahat ve eğlence yeri işletme izin belgesi olan işyerinde canlı müzik izin belgesi olmadan faaliyet gösterildiğinden bahisle 1608 sayılı Kanunun 1. maddesi uyarınca 581,00 TL idari para cezası verilmesi ve yasaklanan faaliyetin menine ilişkin belediye encümeninin ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği'nin 24/(k) bendinde iş yerleri arasında herhangi bir ayrım yapılmaksızın canlı müzik yapılan yerlerde canlı müzik izin belgesinin alınması zorunluluğu getirildiği, canlı müzik izin belgesi olmaksızın faaliyet gösterdiği açık olan davacıya ait iş yeri hakkında tesis olunan dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Canlı müzik izin belgesinin olmamasının iştigal dışı faaliyet sayılmadığı ve faaliyetten men gerektirir bir husus olmadığı, düğün salonu oldukları için zorunlu olarak canlı müzik yayını yaptıkları, canlı müzik izni verilen yerlerin kanunda tahdidi olarak sayılmış olduğu ancak düğün salonunun bunlar arasında sayılmadığı, düğün salonlarında aranacak şartlarda ayrıca canlı müzik izninin sayılmadığı, canlı müzik izin belgesi olmayanların cezalandırabileceğine dair herhangi bir düzenlemenin bulunmadığı, hukuka aykırı işlem tesis edildiğinden kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.