Danıştay 4. Daire E.2023/215 K.2023/2927

Dava konusu istem: Tasfiye Halinde ... Kim. Tic. Ltd. Şti.'nin 2009, 2010, 2011, 2012 yıllarına ait Ba-Bs bildirim formlarının süresi içerisinde elektronik ortamda verilmediğinden bahisle tasfiye memuru olan davacı adına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

Mahkemelerince verilen kararın 2009/1-7 dönemleri için kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin kısmının onandığı, 5520 sayılı Kanunun 17/9. maddesi uyarınca tasfiye memurunun sorumluluğunun, tasfiye sonucu dağıtılan tutar ile sınırlandırılmış olması karşısında, tasfiyesi yürütülen şirket hakkında tasfiye sonrası dağıtılan tutarla ilgili olarak davalı idarece herhangi bir tespit yapılmadığı,

Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi bilgilerine göre de tasfiye sonrası şirketin mal varlığının bulunmadığının beyan edildiği hususları dikkate alındığında, davacı adına 2009/8-12, 2009/12, 2010, 2011 ve 2012 dönemleri için kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kesilen özel usulsüzlük cezalarının hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.