Danıştay 4. Daire E.2023/3006 K.2023/2956

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığı ileri sürülerek düzenlenen inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2020/7,8,9 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; davacının fatura aldığı mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler değerlendirildiğinde anılan faturaların gerçek olmadığı görüldüğünden dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık, kesilen özel usulsüzlük cezalarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca kesin olarak istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesinin kararı üzerine söz konusu karara karşı yapılan temyiz başvurusu hakkında ise, Bölge İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…, T:…sayılı kararıyla, vergi davasının konusunu oluşturan miktarın 2577 sayılı Kanunun 46/b maddesinde düzenlenen temyiz yoluna konu edilebilecek kararlara ilişkin miktar sınırının altında olduğu, temyiz yoluna başvurulamayacağı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle temyiz isteminin 2577 sayılı Kanunun 48/6. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.