Danıştay 4. Daire E.2023/3263 K.2023/4915

2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlediğinden bahisle vergi inceleme raporuna istinaden resen tarh edilen 2014 yılı tekerrür artırımlı üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; bozma kararına uyulmasına, … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, mükellefe ait boş fatura koçanlarının başka bir şirket merkezinde bulunduğu, mükellef kurumu sevk ve idare eden …'ın beyanları, grup şirketler arasında yüksek miktarda fatura düzenlendiği ve bunlar hakkında sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporu bulunduğu, bir kısım defter ve belgelerin ibraz edilmediği, ibraz edilen defter kayıtları ile faaliyet hacminin ticari ve mali icaplara uygun olmadığı,

faaliyet hacmi ile uyumlu makine, teçhizat, taşıt, demirbaş, gayrimenkulünün bulunmadığı, faaliyet hacmi ile uyumsuz enerji ve su tüketiminin bulunduğu, ticari ilişkisi bulunan firmalar hakkında sahte belge düzenlemekten olumsuz tespitlerin bulunduğu, mükellef kurumun çalışanlarının şirketin faaliyetine ilişkin ifadelerinden, davacı şirket tarafından tanzim edilen güneş enerji sistemleri içerikli faturaların dışında kalan faturaların komisyon karşılığında düzenlenen belgeler olduğu, ayrıca, yasal defter ve belgelerin ibraz edilmesi için düzenlenen yazının farklı tarihlerde kurum yetkilisi ve kurum yetkili vekiline tebliğ edildiği,

dava konusu döneme ait defter ve belgelerin ibraz edilmediği anlaşıldığından dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 2014 yılı için 2013/1-12 dönemine ilişkin olarak 19/12/2013 tarihinde tebliğ edilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği ancak söz konusu cezanın tutarının 57,00 TL olduğu ve tekerrür ile artırılacak tutar kesinleşen cezadan fazla olamayacağından dava konusu vergi ziyaı cezalarının her bir dönem için tekerrür nedeniyle artırılan kısmının 57,00 TL'lik kısmında hukuka aykırılık, bu tutarı aşan kısmı yönünden ise hukuka uyarlık görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun kısmen kabul,

kısmen reddine ve sonuç olarak davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Davacı tarafından, mal, hizmet alışları ve satışlarının gerçek işlem ve belgelere dayandığı ve hukuka aykırı olarak verildiğinden kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğundan kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden;

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 07/04/2022 tarih ve E:2018/8504, K:2022/2268 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Vergi ziyaı cezanın tekerrür nedeniyle arttırılan kısmı yönünden;

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.