Danıştay 4. Daire E.2023/3272 K.2023/2839

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinde, Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinin 3. fıkrasında, kararların kısmen onanması ve kısmen bozulması hallerinde kesinleşen kısmın Danıştay kararında belirtileceği; 50. maddesinin 4. fıkrasında ise, Danıştay'ın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı kurala bağlanmıştır.

Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfaatinin bulunması zorunludur.

Dosyanın incelenmesinden, davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2010/1 ila 9 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı kısmen kabul, kısmen reddeden Mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine karar veren Vergi Dava Dairesi kararının davalı idarenin temyizi üzerine,

Danıştay Dördüncü Dairesinin 28/06/2022 tarih ve E:2019/145, K:2022/4517 sayılı kararı ile anılan Vergi Dava Dairesi kararının, Ümraniye Vergi Dairesi mükellefi …'dan alınan faturalardan kaynaklanan cezalı tarhiyatlara hüküm fıkrasının onanarak kesinleştiği, bu haliyle uyuşmazlığın, Esenler Vergi Dairesi mükellefi …'tan alınan faturalardan kaynaklanan cezalı tarhiyatlara ilişkin kısmına münhasır kaldığı ve Vergi Dava Dairesinin temyize konu kararı ile de bozma kararına uyularak, bozulan kısım yönünden davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, Danıştay bozma kararı üzerine, uyuşmazlığın münhasır kaldığı kısım yönünden davanın reddine ilişkin olarak verilen Vergi Dava Dairesi kararının bozulmasında davacının hukuki menfaati bulunmadığından ve onanarak kesinleşen kısım hakkında da yeniden inceleme yapılması hukuken mümkün olmadığından, davalının temyiz isteminin incelenme olanağı bulunmamaktadır.