Danıştay 4. Daire E.2023/3424 K.2023/3302

KARŞI TARAF (DAVALI) … İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından ihtirazi kayıtla verilen 2020/5 dönemi muhtasar beyannamesine istinaden tahakkuk eden kurum (stopaj) vergisinin 602.252,52 TL'lik kısmının iptali ile ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 11/7. maddesinde yer alan "ödeme yapan veya ödemeye aracılık edenlerin vergi kesintisi yapmak zorunda bulunup bulunmamasına (....) bakılmaksızın" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna dair iddiası ciddi görülmeyerek, işin esasının incelenmesine geçilmiş, bozma kararına uyularak, yurt dışında mukim şirketler tarafından Türkiye'deki müşterilere verilen reklam hizmetlerine ilişkin ticari faaliyetlerin asli ve önemli kısmının ya da tamamının bu web sayfaları üzerinden yürütüldüğü,

hatta web sayfaları vasıtasıyla yürütülen bu faaliyetin, ticari faaliyetin asli fonksiyonlarını oluşturduğu, dolayısıyla ilgili web sayfalarının "ticari faaliyetin icrasına tahsis edilen veya bu faaliyetlerde kullanılan yer" yani işyeri olarak kabulü gerektiği sonucuna ulaşıldığından, yurt dışında mukim şirketlere gerçekleştirilen ödemeler üzerinden yapılan vergi kesintisinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Verilen kararın AİHS ve Anayasa'da tespit edilen sürpriz karar yasağı, silahların eşitliği ilkesi, mülkiyet hakkı, Anayasa'ya uygun yorum ilkesi, verginin kanuniliği ilkesi ve vergide yorum yasağı ilkelerine aykırı olduğu, bir mevzuat hükmünün birden farklı biçimde yorumlanmasının mümkün olduğu hallerde, Anayasa'ya aykırı olan yorumun benimsenmesinden kaçınılması gerektiği, mevzuatımızda ve taraf olduğumuz sözleşmelerde işyeri tanımının elektronik ortamdaki işyerlerini kapsamadığı hususunun açık olduğu,

aksi yönde kabul edilmesi gerektiğinden bahisle kıyas yapılamayacağı, mevzuatta ve sözleşmelerde işyeri teriminin açıkça sabit bir yer olarak tanımlanmış olmasına rağmen teknolojideki gelişmelere bağlı olarak dijital ortamların işyeri olarak kabul edilmesi yönünde yorum yoluyla genişletilemeyeceği, Anayasa'ya aykırılık iddiasının kararda karşılanmadığı, kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Bölge İdare Mahkemesince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 10/11/2022 tarih ve E:2022/84, K:2022/6415 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.