Danıştay 4. Daire E.2023/4149 K.2023/4770

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2017 yılı kurumlar vergisi ile 2017/10-12 dönemine ilişkin geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.

Uyuşmazlıkta verilen kararların özeti:

... Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu karara ilişkin davalının istinaf başvusu ise, … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedilmiştir.

Söz konusu karara davalı tarafından yöneltilen temyiz istemi hakkında ise; … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:…, T: … sayılı kararıyla; Dairelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının 25/01/2023 tarihinde davalıya tebliğ edildiği, bu tarihten itibaren otuz (30) gün içerisinde ve en geç 24/02/2023 tarihine kadar temyiz yoluna başvurulması gerekirken bu süre geçirilerek 28/02/2023 tarihinde Mahkeme kayıtlarına giren dilekçeyle temyiz başvurusunun yapıldığı anlaşıldığından, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48/6. maddesi uyarınca temyiz isteminin süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kararın 25/01/2023 tarihinde elektronik ortamda tebliğ edildiği, otuz günlük temyiz süresinin bu tarihten beş gün sonradan itibaren başlaması gerektiği, dolayısıyla temyiz başvuru süresinin son gününün 29/02/2023 tarihi olduğu belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.