Danıştay 4. Daire E.2023/4767 K.2024/2759

2- (DAVACI YANINDA MÜDAHİL) ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Kaymakamlığı VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: ... ili, ... İlçesi, ... Köyü, ... parselde bulunan 50 m2 yüzölçümlü taşınmazın 23/09/2009-22/09/2014 tarihleri arasında fuzulen işgal edildiğinden bahisle düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; dava konusu uyuşmazlığın mülkiyeti köy tüzel kişiliğine ait olmayan orta malı niteliğindeki harman yerinin köy muhtarlığı tarafından özel hukuk hükümlerine göre faaliyette bulunan bir şirkete kiralanmasının tespit edilmesi ve orta malı niteliğindeki kamu malının bu tahsis amacı değişikliğinin de 4342 sayılı Mera Kanununun 14. maddesinde emredildiği usulle yapılmaması nedeniyle bu durumun tespit edildiği tarihten itibaren geriye dönük beş yıllık dönem için yapılan ecrimisil tahakkukundan kaynaklandığı,

3402 sayılı Kadastro Kanununun 16. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendinde belirtildiği üzere harman yeri orta malı olarak kamu malları arasında sayıldığı, diğer tüm kamu malları gibi devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, harman yerlerinin kullanım şekli, tahsisi, kiralanması ile ilgili yasal düzenleme bulunmamakla birlikte harman yeri gibi kamu orta mallarının tahsis amacının değiştirilmesi usulünün 4342 sayılı Mera Kanununun 14. maddesinde yer alan ve Mera Kanunu kapsamında olan mera, yaylak, kışlak alanları ile umuma ait çayır ve otlak alanlarının tahsis amacının değiştirilmesi usulüne tabi olduğunun düzenlendiği,

dolayısıyla harman yeri gibi kamu orta mallarının yalnızca tahsis amacı değişikliklerinde bu usule göre hareket edilmesi gerektiği, buna göre dava konusu olaya bakıldığında, harman yeri olarak orta malları siciline kayıtlı olan taşınmazın kamu malı niteliğinde olduğu,

köyün orta malı olmakla birlikte köyün ortak kullanımına tahsisli olan bu taşınmazın tahsis şekli değişitirilerek iletişim kulesi olarak kullanılabilmesi için tahsis komisyonundan karar alınması ve Mera Kanunu'nun 14. maddesindeki usullere uyulması gerektiği halde bu usullerin hiç birisine uyulmaksızın köy tüzel kişiliği tarafından kiraya verilmesinin hukuka uygun olmaması sebebiyle, devletin hüküm ve tasarrufundaki taşınmaz üzerinde fuzuli şagil konumunda olan davacı şirketten ecrimisil istenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

işgal edilen alanın tutanakla tespit edilmiş olduğu ve tahakkuk ettirilen uyuşmazlık konusu ecrimisil tutarının da ... Belediye Başkanlığının görüşleri ve emsal kiralamalardaki rayiç değerler dikkate alındığında hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından; dava konusu taşınmazın köy tüzel kişiliğinden kiralandığı, kendisinin tüm usullere uyduğundan davacı şirkete kusur atfedilemeyeceği, ... Büyükşehir Belediyesinin mülkiyet iddiasının karşılanmadığı, hesaplanan bedelin fahiş olduğu ileri sürülmektedir.

Davacı Yanında Müdahil tarafından; dava konusu taşınmazın 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca ... Belediyesinin, ... Büyükşehir Belediyesine dönüştüğü ve daha öncesinde ... köyü tüzelkişiliği adına kayıtlı olan ... parselin idarelerine devredildiği, söz konusu Kanunun yürürlük tarihi olan 30/03/2014 tarihinden sonrası için kira bedellerinin idarelerine ödenmesi gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.