Danıştay 4. Daire E.2023/4811 K.2024/4909

2- (DAVALI) ... Defterdarlığı ...Yakası ... Dairesi Başkanlığı VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

...İdare Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: İstanbul İli, Şile İlçesi, ... Köyünde bulunan, ... parsel sayılı Hazine adına kayıtlı taşınmazın bir kısmının otopark yapılmak suretiyle davacı tarafından işgal edildiğinden bahisle 116.254,16 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ...tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesi ile ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararla; dava dosyasındaki bilgi-belgelerin bilirkişi raporu ile birlikte değerlendirilmesinden, davacının işgal etmiş olduğu dönemde söz konusu taşınmazın 60.000,00 TL ecrimisil getirebileceğinin anlaşılması karşısında, dava konusu 116.254,16 TL ecrimisil ihbarnamesinin 56.254,16 TL'lik kısmının iptaline, 60.000,00 TL'lik kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN TARAFLARIN İDDİALARI

1) Davacı tarafından; köyde bulunan mesire alanını kira sözleşmesi ile kullandığı, ecrimisil istenilen alanın da mesire alanına komşu olduğu, fakat bu alanı kullanmadıkları, bu nedenle de ecrimisil alınamayacağı ileri sürülmektedir. 2) Davalı idare tarafından; Maliye Hazinesine ait taşınmazın otopark ve piknik yeri olarak kullanılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinin tespit edildiği, ecrimisil istenilmesine yönelik işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.