Danıştay 4. Daire E.2023/4839 K.2024/4607

Dava konusu istem: İstanbul İli, Bakırköy İlçesi, ... Mahallesi, ... pafta, ... ada, ... parsel sayılı ve tamamı Hazineye ait 25.794,48 m² yüzölçümlü taşınmazın 802,00-m²'sinin üzerine giriş-çıkış yolu yapılmak suretiyle davacı şirket tarafından fuzulen işgal edildiğinden bahisle, 16.04.2014-05.03.2015 dönemi için davacı şirkete 75.497,52-TL ecrimisil tahakkuk ettirilmesine yönelik ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; dava konusu taşınmazın komşusu konumundaki ... parsel sayılı taşınmaz hakkında düzenlenen ecrimisile karşı açılan ve ...

İdare Mahkemesinin ... tarihli, E:..., K:... sayılı kararına konu dosyada hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınabilecek nitelikte olduğu anlaşıldığından, dosyadaki bilgi ve belgelerle anılan rapor dikkate alınarak yapılan hesaplama sonucunda davacı şirketin işgal ettiği dava konusu taşınmazın 802,00 m2 lik kısmının 16.04.2014-05.03.2015 tarihleri arası dönemde toplam 15.534,00-TL ecrimisil getirebileceğinin anlaşılması karşısında, dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin 15.534,00-TL'ye ilişkin kısmında hukuka aykırılık, fazlaya ilişkin kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin 59.963,52-TL'ye ilişkin kısmının iptaline, 15.534,00-TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, anılan rapordaki hesabın mevzuata uygun olmadığı, yeniden bilirkişi raporu aldırılarak karar verilmesi gerektiği ve temyize konu kararın iptale ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.