Danıştay 4. Daire E.2023/4856 K.2024/1503

Dava konusu istem: Trabzon ili, Akçaabat ilçesi, ... Mahallesi, ... sahil mevkiinde bulunan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki 61.000,00 m² yüzölçümlü taşınmazın 929,00 m²'lik kısmının 05/12/2013-23/11/2015 tarihleri arasında davacı tarafından düğün salonu ve park olarak kullanılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 180.775,00 TL ecrimisil istenmesine ilişkin olarak düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; davacının 30/04/2014 tarihli mahalli seçimlere kadar Söğütlü Belediye Başkanlığı ile kira sözleşmesi olduğu, sonrasında taşınmazın tasarruf yetkisinin Söğütlü Belediyesince imzalanan kira süresinin sona ermesine kadar Trabzon Büyükşehir Belediyesine devredildiği, yetkinin devredilmesinden sonra taşınmazın fuzulen işgal edildiğinden bahisle davacıdan 20.000,00 TL ecrimisil istenildiği ve davacı tarafından da bu bedelin ödendiği, davalı idare tarafından istenilen ecrimisilin mükerrer olduğu,

Trabzon Büyükşehir Belediye Başkanlığının tasarruf alanında bulunan dava konusu taşınmazdan davalı idarece ecrimisil istenilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, mevzuata uygun biçimde ecrimisil tahakkuku yapıldığı, daha önce kira bedellerinin Söğütlü Belediyesine yatırıldığı ifade edilse de arz bedellerinin yatırıldığına ilişkin bildirimde bulunulmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.