Danıştay 4. Daire E.2023/4888 K.2024/1504

2- (DAVALI) ... Valiliği VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Trabzon ili, Ortahisar ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı parselde bulunan Hazineye ait taşınmazın 1.510,00 m²'lik kısmının davacı tarafından 06/09/2014-12/10/2015 tarihleri arasında otopark ve yıkama yağlama alanı olarak kullanılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 81.289,41 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarihli ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; dava konusu ecrimisil talep edilen dönemde taşınmazın 490,00 m²'lik kısmının davacı tarafından kullanıldığı, aynı nedenle bir önceki dönem için davacı adına düzenlenen ecrimisil ihbarnamesine açılan davada verilen karar dikkate alındığında, ecrimisil ihbarnamesinin 26.387,70 L'lik kısmında hukuka aykırılık, 54.901,71 TL'lik kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin 54.901,71 TL'lik kısmının iptaline, davanın 26.387,70 TL'ye yönelik kısmının ise reddine karar verilmiştir

TEMYİZ EDEN TARAFLARIN İDDİALARI

Davacı tarafından, ecrimisil belirlenirken yeterli araştırma yapılmadığı bir önceki dönem ecrimisil ihbarnamesine açılan davanın henüz kesinleşmediği ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, taşınmazın tamamında davacının tasarrufta bulunduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.