Danıştay 4. Daire E.2023/4949 K.2024/7529

Dava konusu istem: Davacı tarafından, İstanbul ili, Şile ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ... ve ... parsellerin etrafında mülkiyeti hazineye ait 4.700 m² yüzölçümlü taşınmazın 1.515,00 m²'lik kısmının restaurant, iskele ve bahçe olarak kullanılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 19/03/2013-11/06/2016 dönemi için düzenlenen 129.069,62 TL tutarında, ... günlü ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin 74.506,76 TL'ye ilişkin kısmında hukuka uyarlık, 54.562,86 TL'ye ilişkin kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin 74.506,76 TL'lik kısmının iptaline, 54.562,86 TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu ecrimisil ihbarnamesine yönelik hesaplamanın günün emsal ve rayiçlerine göre hesaplandığı ve mevzuata uygun olduğu belirtilerek dava konusu işlemin iptaline ilişkin karara yönelik istinaf istemini reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.