Danıştay 4. Daire E.2023/4980 K.2024/6459

Dava konusu istem: İzmir İli, Aliağa İlçesi, ...

Mevkiinde ve devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan 154.000 metrekarelik alanın 25.10.2007-24.12.2008 tarihleri arasında işgal edildiğinden bahisle istenilen 1.304.000 TL ecrimisil düzeltme ihbarnamesine karşı açılan...İdare Mahkemesi'nde ... esasına kayıtlı davada, Mahkemesince ... gün ve E:..., K:...sayılı kararı ile dava konusu işlemin 576.881,62 TL'lik kısmın iptaline, 727.118,38 TL'lik kısmı yönünden reddine karar verildiği, iptal kararından sonra davalı idare tarafından 22.09.2010 tarihinde iptal edilen kısmın ödendiği,

ancak Danıştay 10. Daire Başkanlığı'nın 21.10.2014 gün ve E:2010/12489, K:2014/6041 sayılı kararı ile mahkeme kararının redde ilişkin kısmının bozulduğu gerekçesiyle; iade edilen 576.881,62 TL'nin ödeme tarihi olan 26.03.2009 tarihi ile iade tarihi olan 22.09.2010 tarihi arasındaki tecil faizi ile ödenmeyen 727.118,38 TL'nin tecil faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; dava dosyasında bulunan mevcut bilgi, belgeler ile ...

İdare Mahkemesi'nin... gün ve E:..., K:... sayılı kararının birlikte değerlendirilmesinden, hukuka aykırılığı mahkeme kararı ile tespit edilen ecrimisil istenilmesine ilişkin işlem sebebiyle davacı şirketten tahsil edilen 1.304.000,00 TL'nin, ilk mahkeme kararı ile 576.881,62 TL iade edilmişse de, hukuka aykırı işlem dolayısıyla yoksun kalınan dönemde uğranılan zarar ile yukarıda açıklanan ve Danıştay Onuncu Daire Başkanlığı tarafından 06.06.2016 gün ve E:2016/1262, K:2016/4425 sayılı kararı ile onanan mahkeme kararı ile hukuka aykırılığı tespit edilen 727.118,38 TL'lik kısmın davalı idare tarafından davacı şirkete iade edilmesi gerektiği;

tecil faizi istenilmesine ilişkin kısma gelince; yargı kararıyla iptal edilen işlemler nedeniyle tahsil edilmiş tutarların ilgililere iadesi konusunda, idareyi, eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü tutan Anayasanın 125. maddesinin son fıkrası, yargı yeri kararı uyarınca iadesi gereken bir miktar paranın, idarenin tasarrufunda kalan sürede ilgilisi tarafından tasarruf edilememesinden doğan zararın giderilmesini de kapsadığı, iadesi gereken tutar yönünden idare ile davacı arasındaki ilişki, iadenin yargı kararıyla hüküm altına alınması nedeniyle yönetilen-idare ilişkisi olmaktan çıkarak,

bir borç ilişkisine dönüştüğü, bu sebeple bu husustaki genel hükümleri içeren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin Kanun'da öngörülen oranda faiz uygulanarak ilgilisine ödenmesi gerektiğinden, davacının 26.03.2009-22.09.2010 tarihleri arasında idarenin tasarrufunda olan 576.881,62 TL dolayısıyla ödenmesi gereken zarar ile iade edilmesi gereken 727.118,38 TL için yukarıda açıklanan hükümler uyarınca yasal faiz uygulanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulü ile davalı idarece iade olunan 576.881,62 TL için 26.03.2009-22.09.2010 tarihleri arasındaki dönem için hesaplanacak yasal faizin ödenmesine, 727.118,38 TL'nin ise tahsil tarihinden (26/03/2009) itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idari işlemlerin hukuki denetiminin, idari işlemin tesis edildiği tarihteki somut duruma göre yapılmasının esas olduğu, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi çerçevesinde, idari işlemin tesis edildiği ya da idari davanın açıldığı tarih itibariyle ''hak" ve "menfaat" ihlalinin gerçekleşmiş olması gerektiği, gelecekteki belirsiz bir duruma bağlı olarak hak ve menfaat ihlalinden söz edilemeyeceği gibi idareden de belirsiz bir duruma bağlı olarak işlem yapmasının beklenilmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceği belirtilerek; kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.