Danıştay 4. Daire E.2023/5093 K.2024/6103

Dava konusu istem: İstanbul ili, Büyükçekmece ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, ... parsel sayılı Büyükçekmece Belediye Başkanlığı'na ait taşınmazda bulunan BEDAŞ'ın trafosu üzerinde, GSM Baz İstasyonu kurulmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 01/10/2011-01/10/2016 dönemine ilişkin olarak 128.450,00-TL ecrimisil istenilmesine dair düzenlenen ... tarih v...sayılı ecrimisil ihbarnamesine yapılan itirazın reddine ilişkin ... tarih ve... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali ile ödenen 109.182,50 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen bilirkişi raporu hükme esas alınarak dava konusu ecrimisil ihbarnamelerinin 93.443,64-TL’lik kısmının hukuka uygun olduğu, bu tutarı aşan 35.006,36-TL'lik kısmında ise hukuka uygunluk bulunmadığı,

davacı tarafından ödenen ecrimisil bedelinin iadesi talebine ilişkin kısmına gelince, davacı tarafından tahakkuk ettirilen ecrimisil bedelinin %15 indirimli olarak 109.182,50 TL tutarında davalı idarenin banka hesabına 09/02/2017 tarihinde ödendiği dosyaya sunulan Ziraat Bankasının ...tarih ve EFT sorgu no:... sayılı dekontundan anlaşılmış olup, yine yukarıda yer verilen tespitler ışığında hukuka uygun bulunan ecrimisil bedelinin %15 indirimli olarak ödendiğinin kabulü ile davalı idarece hukuk devleti ilkesinin gereği olarak fazladan tahsil edilen 14.016,54 TL ecrimisil bedelinin iadesi gerektiğinden,

ödenen tutarın hukuka uygun bulunan ecrimisil bedeline isabet eden 79.427,10'lik kısma yönelik iade talebinin reddine, 14.016,54-TL'lik kısma yönelik iade talebinin ise kabulüne karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin 35.006,36-TL'lik kısmının iptaline, 93.443,64- TL'lik kısmına yönelik olarak ise davanın reddine, tazminat isteminin kısmen kabulü ile 14.016,54 -TL'nin dava açma tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idarece davacıya iadesine, fazlaya ilişkin tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davacı şirket adına tahakkuk ettirilmesi olanaklı ecrimisil tutarının 93.443,64 TL olduğu anılan tutarın peşin ödeme indirimine tabi tutulması nedeniyle şirketçe ödenmesi gereken ecrimisil tutarının 79.427,94 TL'na tekabül ettiği dikkate alındığında şirketçe öncesinde ödenen 109.182,50 TL tutar dikkate alınmak suretiyle şirket adına iadesi gereken tutarın (109.182,50-79.427,94=) 29.754,56 TL olduğu sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davalı idare istinaf talebinin reddine, davacı şirket istinaf talebinin ise ecrimisil tahakkukunun 93.443,64 TL yönüyle davanın reddine ilişkin kısmına ilişkin istinaf talebinin reddine, davacı şirket adına iadesine karar verilen ecrimisil tutarı yönüyle ilk derece mahkemesince verilen karara dair istinaf talebinin kabulü ile ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının anılan kısmının kaldırılmasına, davacı şirketçe fazladan ödenen 29.745,56 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davacı şirket adına davalı idarece ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ecrimisil bedelinin emsaller dikkate alınarak tespit edildiğinden aksi yönde hesaplama yapan hükme esas bilirkişi raporunun afaki ve kabul edilebilir olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının iptal ve kabule ilişkin hükmünün onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.