Danıştay 4. Daire E.2023/5812 K.2024/4745

Dava konusu istem: İstanbul ili, Fatih ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı mülkiyeti Hazineye ait taşınmazın 330,00m²'lik kısmının 01/07/2009-09/05/2011 tarihleri arasında otobüs durağı ve sahası yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle, 126.938.63-TL ecrimisil tahakkuk ettirilmesine yönelik ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu işlemin 54.728,62.-TL'lik kısmı yönünden davanın reddi, 72.210,01-TL'lik kısmı yönünden iptali yolunda İdare Mahkemesince verilen kararın, Danıştay Onyedinci Dairesinin 19/10/2017 tarih ve E:2016/6021, K:2017/4221 sayılı kararı ile iptale ilişkin kısmının onanması, redde ilişkin kısmının bozulması üzerine, bozmaya uyularak dava konusu işlemin 54.728,62-TL'lik kısmı yönünden iptale ilişkin ...

İdare Mahkemesince verilen verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın, davacının fuzuli şagil olarak kabul edilmesi gerektiği ve taşınmazın fuzulen işgali nedeniyle davacıdan ecrimisil alınmasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle, Danıştay İkinci Dairesinin 23/09/2021 tarih ve E:2021/12239, K:2021/12239 sayılı kararı ile yeniden bozulması üzerine, bozmaya uyularak verilen temyize konu İdare Mahkemesi kararında;

davaya konu parselin bir kısmının 31/12/2011 onay tarihli 1/5000 ölçekli Tarihi Yarımada (Fatih) Kentsel-Tarihi, Kentsel-Arkeolojik, I.Derece Arkeolojik Sit Alanı Koruma Amaçlı Nazım İmar Planı'nda kısmen “parklar ve dinlenme alanları” kısmen de “meydan alanı” olarak ayrıldığı, 4/11/2012 onay tarihli 1/1000 ölçekli Fatih ilçesi (Tarihi Yarımada) Kentsel-Tarihi, Kentsel-Arkeolojik I.Derece Arkeolojik Sit Alanı Koruma Amaçlı Uygulama İmar Planı'nda;

"parklar ve dinlenme alanları" lejantında, bir kısmının ise kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı yetki sınırları içerisinde plansız durumda kaldığı, davacının fuzuli şagil durumunda bulunduğu taşınmaz hakkında tahsis talebinin bulunmadığı, taşınmazın, İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne bağlı İETT tarafından, otobüs durağı ve sahası olarak kullanıldığının görüldüğü, olayda;

davacı tarafından, uyuşmazlığa konu taşınmazın kamu hizmetinin ifası için kullanıldığı ve bu kapsamdaki bir kullanım nedeniyle de fuzuli işgalin gerçekleşmeyeceği ileri sürülmekle birlikte Nazım ve Uygulama İmar Planları'nda taşınmazın belediye hizmetine özgülendiğine ilişkin bilgi yer almadığı gibi İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın bağlı kuruluşu olan davacıya otobüs durağı ve sahası olarak kullanılması yönünde herhangi bir tahsisin de söz konusu olmadığı belirlendiğinden bu yönüyle fuzuli şagil konumunda bulunan davacı hakkında ecrimisil tahakkuk ettirtilmesine ilişkin tesis olunan dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı

sonucuna varıldığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin 54.728,62-TL'lik kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Taşınmazın zorunlu bir kamu hizmetinin görülmesi amacıyla kullanıldığı, fuzuli işgalden söz edilemeyeceği, ecrimisil talep edilmesinin mevzuata ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

2577 sayılı Kanunun 50/4. maddesi dikkate alındığında, temyiz isteminin reddi ile bozmaya uyma üzerine verilen temyize konu İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Dava konusu işlemin 54.728,62-TL'lik kısmı yönünden davanın reddi yolunda temyiz istemine konu kararın, Danıştay İkinci Dairesinin 23/09/2021 tarih ve E:2021/12239, K:2021/2858 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.