Danıştay 4. Daire E.2023/6192 K.2024/3445

Dava konusu istem: Antalya ili, ... İlçesi, ... Mahallesinde bulunan ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki 88.641,00 m²'lik taşınmazın fuzulen işgal edilmesi nedeniyle tahakkuk ettirilen 3.823.094,80TL tutarındaki ecrimisil bedelinin tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu ödeme emrine dayanak oluşturan ecrimisil ihbarnamelerinin yargı kararıyla kısmen iptal edilmesi sonucunda, kısmen iptal edilen işleme dayanılarak düzenlenen dava konusu ödeme emrinin 156.491,50 TL tutarındaki kısmında hukuka uygunluk, 3.666.602,50 TL tutarındaki kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu ödeme emrinin 156.491,50TL'lik kısmının iptaline, 3.666.602,50 TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrinin usule ve kanunlara uygun olarak düzenlendiği, dayanağı ecrimisil ihbarnamelerine karşı açılan davanın bekletici mesele yapılması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.