Danıştay 4. Daire E.2023/6349 K.2023/5022

Dava konusu istem: Ankara İli, Çankaya İlçesi, … Mahallesinde bulunan … ada, … parsel sayılı tamamı Hazineye ait taşınmaz üzerinde yer alan Camide baz istasyonu kurulmak suretiyle fuzulen işgal edildiği ileri sürülerek 31/10/2011 - 24/08/2015 tarihleri arası dönem için davacıdan 243.328,00-TL ecrimisil istenilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı ecrimisil ihbarnamesi ile bu ihbarnameye yapılan itiraz üzerine düzenlenen … tarih ve … sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali ile ihtirazı kayıtla ödenen 206.828,80-TL bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; davacıdan 31/10/2011-24/08/2015 tarihleri arası dönem için ecrimisil istenildiği, ...

Vakfı tarafından ise Danıştay kararı dikkate alınarak 28/02/2014 tarihi itibariyle davacı şirket ile imzalanan kira sözleşmesinin tek taraflı olarak feshedildiği dikkate alındığında kira sözleşmesinin 28/02/2014 tarihine kadar devam ettiği, ecrimisil istenebilmesi için herhangi bir hukuki ilişki olmaksızın işgalin gerçekleşmiş olması gerektiği ve taşınmazın belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalması nedeniyle ancak belediye tarafından ecrimisil istenebileceği,

Ankara Valiliği tarafından kira sözleşmesinin hukuken geçerli olduğu dönemi de kapsayacak şekilde 31/10/2011-24/08/2015 tarihleri arasındaki zamanda fuzuli işgal durumu varmış gibi değerlendirme yapılarak davacıdan ecrimisil istenilmesinde bu yönüyle de hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesi ile dava konusu işlemlerin iptaline, ihtirazi kayıtla ödenen 206.828,80 TL bedelin davalı idare tarafından ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince. Danıştay Onuncu Dairesinin 06/02/2019 tarihli, E:2018/599, K:2019/1105 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle; bahsi geçen protokollerin cami, mescit ve bunların müştemilatında baz istasyonu kurulmasına ilişkin kısımlarının Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce iptal edildiği dikkate alındığında, Diyanet İşleri Başkanlığı ile ...

Vakfı'nın camilerde baz istasyonu kurulması amacıyla kira sözleşmesi yapma yetkilerinin sona erdiği açık olduğu, öte yandan, davacı şirket ile ...

Vakfı arasında imzalanan kira sözleşmesinin sona erdiği tarih olan 30/10/2011 tarihinden sonra 633 sayılı Kanun'un Ek 4. maddesinin 02/08/2013 tarihinde yürürlüğe girdiği görülmekle birlikte; bu madde uyarınca Hazineye ait taşınmazların üzerinde bulunan cami ve mescitler ile Kur’an kurslarının bir kısmında veya eklentisi ya da bütünleyici parçasında bulunan ve ticari faaliyetlerde kullandırılması öngörülen kısımlarını işletme veya kiraya verme yetkisi Diyanet İşleri Başkanlığı ile ilgili dernek veya vakfın tasarrufuna bırakılmış ve ...

Vakfı ile davacı şirket arasında kira sözleşmesi imzalanmış ise de, baz istasyonu kurdurulması ticari faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinden, davacı şirket ile ... Vakfı arasında imzalanan kira sözleşmesinin bitiş tarihi olan 30/10/2011 tarihinden itibaren davalı idare tarafından ecrimisil tahakkuk ettirilebileceği gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına ve davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ecrimisile konu taşınmaza ilişkin geçerli kira sözleşmelerinin bulunduğu, ecrimisil talep etme yetkisinin ilgili belediyede olduğu, ecrimisil tahakkuk ettirilirken yeterli emsal araştırması yapılmadığı ve dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.