Danıştay 9. Daire E.2023/6352 K.2023/2687

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen; tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezalı 2017 yılı kurumlar vergisi ile 2017 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi üzerinden üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının bir kata isabet eden kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120/4. maddesinde, mahsup dönemi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergi aslının terkin edileceğinin kurala bağlanmış olduğu ve davaya konu geçici vergi aslının da mahsup süresi geçtiğinden terkin edilmesi gerektiğinden tarh edilen geçici vergilerde hukuka uyarlık bulunmadığı, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben alınan peşin bir vergi olması ve bu vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiğinden, geçici vergi aslına bağlı olarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı,

uyuşmazlığın, tekerrür hükümleri uygulanmasına ilişkin kısmının incelenmesinden de, tekerrüre esas alınan vergi ziyaı cezaları içeriği ihbarnameler ile dava konusu vergi ziyaı cezasını içeren ihbarnamelerin aynı yıl düzenlenip aynı tarihte davacı şirkete tebliğ edildiği anlaşıldığından vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri nedeniyle artırılan kısmında da hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

dava konusu geçici vergiler ile bu vergiye bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarının ve kurumlar vergisine ilişkin kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporlarında, davacının elde ettiği bir kısım komisyon geliri için fatura düzenlemeyerek kayıt dışı bıraktığının tespit edildiği, geçici verginin, sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığı, re'sen tarh edilen geçici vergi için üç kat vergi ziyaı kesilmesinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. ve 344. madde hükümleri gereği olduğu, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka uygun olduğu, davacı adına tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.