Danıştay 4. Daire E.2023/6423 K.2024/3689

Dava konusu istem: Bursa İli, Nilüfer İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel numaralı Hazineye ait taşınmazın 8.056,00-m²si üzerinde prefabrik bina, şantiye alanı yapılmak suretiyle davacı tarafından fuzulen işgal edildiğinden bahisle 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75. maddesi uyarınca 19.06.2016-08.11.2018 tarihleri arası dönem için davacıdan 840.510,00-TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarihli ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; imar planında "yol", "park" ve "rekreasyon alanında" kalan taşınmazın bedelsiz terki gereken kısımlarının yapımı ve bakımı ile ilgili her türlü yetki ve sorumluluk kendisine yüklenen davacı belediye tarafından, ticari ve gelir getirici amaç güdülmeksizin, üzerinde herhangi bir yapılaşma oluşturmaksızın,

kamu hizmetinin görülmesi amacıyla geçici sürelerle Stadyum Bağlantı Yolları 2. Kısım Köprü ve Yol Yapım İşi Kapsamında kamu yararı taşıyan ulaşım yatırımlarının kontrol ve denetimlerinin yapılabilmesi amacıyla belediye çalışanlarınca prefabrik bina-şantiye alanı olarak kullanılması 2886 sayılı Kanun ve anılan Yönetmelik kapsamında bir işgal sayılamayacağı gibi, davacı belediyenin de fuzuli şagil olarak değerlendirilmesine hukuken olanak bulunmadığından, davacı belediyeden ecrimisil bedeli istenilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği,

öte yandan, 3194 sayılı Kanunun değinilen 11. maddesine göre imar planında meydan, yol, su yolu, park, yeşil saha, otopark, toplu taşıma istasyonu ve terminal olarak düzenlenen taşınmazların belediyeye terk edilmesi yasal zorunluluk olduğu dikkate alındığında, 5393 sayılı Belediye Kanununun 15. ve 2886 sayılı Kanun'un 75. maddelerine istinaden "belediye taşınmazı" olarak kabul edilen kısım üzerindeki işgal nedeniyle ecrimisil istenilmesine ilişkin dava konusu işlemde yetki unsuru yönüyle de hukuka ve mevzuata uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın belediyeye ait olmadığı, 3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesi kapsamında parselasyon uygulaması yapıldığında, parselin belediye adına değil, Maliye Hazinesine ait taşınmaz olarak uygulamaya girdiği, aynı Kanunun 11. maddesi kapsamında da yol ve park alanında kalan taşınmazın belediye adına terkininin şartları oluşmadığı gibi, terk zorunluluğu olmadığı da ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.