Danıştay 4. Daire E.2023/6424 K.2024/7370

Dava konusu istem: İstanbul ili, Sarıyer ilçesi, ... Mahallesinde bulunan tamamı Hazine'ye ait ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın 240,00 m²'lik kısmının müşteri araç park yeri yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 01/01/2011-20/03/2015 tarihleri arası dönem için davacıdan 298.397,59-TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarihli ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu işlemde belirtilen taşınmazın fuzulen işgal edildiğinden bahisle 21.03.2015-15.04.2016 tarihleri arasındaki dönem için istenilen 91.280,22 TL tutarındaki ... tarih, ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istemiyle açılan Mahkemelerinin E:... sayılı dava dosyasında, mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılması üzerine hazırlanan bilirkişi raporunda özetle;

"dava konusu yerin, bitişiğinde yine davacının kullanımında olan DHTA'daki yer üzerinde bulunan tek katlı kafeterya, çadır – pergola şeklindeki çay bahçesi ile bir bütün olarak müşteri otoparkı olarak kullanıldığı ve tek bir araç giriş-çıkışı bulunmakta olup sadece kafeteryanın önünden geçilerek ulaşılabilen bir yer olduğu, dava konusu yerin, ulaşımı kolay belediye hizmetlerinden faydalanabilecek, Boğaziçi Öngörünüm Bölgesinde, ana arter yol olan Yeniköy-Tarabya Caddesine cepheli ve kira değeri yüksek olan bir bölgede yer aldığı, idarece kiraya verilmesi olanaklı bir yer olmadığı,

dava konusu taşınmaz hakkında yapılan hesaplamada ecrimisil bedelinin 28.948,72 TL olabileceği" tespitlerine yer verildiği görülmüş söz konusu raporda alınan emsal değerlerin baz alınması suretiyle yeniden değerleme oranı uygulanarak Mahkemece yapılan hesaplama ile 01/01/2011-31/12/2011 tarihleri arası 20.578,32-TL, 01/01/2012-31/12/2012 tarihleri arası 22.931,04-TL, 01/01/2013-31/12/2013 tarihleri arası 24.870,96-TL, 01/01/2014-31/12/2014 tarihleri arası 25.888,32-TL,

01/01/2015-20/03/2015 tarihleri arası 6.400,00-TL ecrimisil bedeli hesaplanarak toplam ecrimisil bedelinin 100.668,64-TL olduğu anlaşıldığından ve dava dilekçesinde mükerrerlik iddiasına gerekçe gösterilen 1.080,00m² miktarlı alan ile dava konusu yerin farklı taşınmazlar olduğu dikkate alınarak dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile Mahkemelerinin E. ... esas sayılı dava dosyasına sunulan bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesinden, davalı idarece talep edilen toplam 298.397,59-TL ecrimisil miktarının, 100.668,64-TL'lik kısmında hukuka aykırılık,197.728,95-TL'lik kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, dava konusu işlemin kısmen iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ecrimisil bedelinin tespiti ve takdirinde mevzuat gereği idarenin yetkili olduğu, kendilerince yapılan hesaplama yönteminin doğru olduğu, Danıştay Onuncu Dairesinin kararları gereği ecrimisil bedelinin fahiş olduğuna ilişkin iddialarını somut olarak davacının ispatlaması gerektiği, keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılması suretiyle verilen temyize konu kararın iptale ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığından bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.