Danıştay 4. Daire E.2023/6689 K.2023/5530

Dava konusu istem: Ankara ili, Çankaya ilçesi, … Mahallesi, … ada, … parselde kayıtlı olan … Caddesi No:… adresindeki taşınmazın maliki olan davacı tarafından, aynı yerdeki cafe olarak işletilen 9 nolu bağımsız bölüme verildiğini öğrendiği işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptali istemiyle 26/07/2016 tarihinde yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava tarihinden sonra 27/01/2017 tarihinde yapılan kontrolde dava konusu 9 numaralı işyerinin ... tarafından terk ve tahliye edildiğinin tespit edildiği, bu nedenle anılan yer için verilmiş bulunan … tarih ve … sayılı işyeri açma ve çalışma ruhsatının … tarih ve … sayılı Olur işlemi ile iptal edildiği anlaşılmakla, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine olanak bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davanın açılmasına idarelerinin sebep olmadığı, dava devam ederken yapılan kontrolde iş yerinin boşaltıldığı görüldüğünden iş yeri ruhsatının iptal edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinde, bu Kanun'da hüküm bulunmayan ve maddede sayılan hususlarda; Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun uygulanacağı belirtilmiş, anılan Kanuna atıfta bulunulan haller arasında “yargılama giderlerine” de yer verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Esastan sonuçlanmayan davada yargılama gideri” başlıklı 331. maddesinin 1. fıkrasında.

“Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder.” kuralına yer verilmiş, davanın konusuz kalması nedeniyle esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde yargılama giderlerinin ne şekilde takdir edileceği hususu, "Diğer kanunlardaki yargılama usulü ile ilgili hükümler" başlıklı 447. maddesinde;

"..(2) Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır." hükmü düzenlenmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 31. maddesinde yer alan atıf hükmü uyarınca yargılama giderleri ve yargılama giderleri arasında bulunan vekalet ücretine ilişkin olarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.

Olayda, konusu kalmadığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığı kararıyla neticelenen davada, yukarıda metnine yer verilen mevzuat hükmü uyarınca, tarafların, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumları belirlenip buna göre yargılama giderleri konusunda hüküm kurulması gerekirken, aksi yönde verilen İdare Mahkemesi kararına yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyize konu kararda hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle çoğunluk kararına katılmıyoruz.