Danıştay 4. Daire E.2023/6796 K.2023/6810

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait ...tarih ve... kayıt numaralı 2.Grup Doğaltaş (Bazalt ) Ocağı işyeri açma ve çalıştırma ruhsatının (Danıştay Onyedinci Dairesinin 17.02.2016 tarih ve E:2015/962, K:2016/977 sayılı bozma kararının uygulanması istemiyle) yeniden düzenlenerek davacıya verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Samsun Valiliği Yatırım İzleme ve Koordinasyon Başkanlığının...tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 138. maddesinin 4. fıkrasında.

Yasama ve yürütme organları ile idarelerin, mahkeme kararlarına uymak zorunda oldukları, bu organlar ve idarelerin, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremeyecekleri ve bunların yerine getirilmesini geciktiremeyecekleri hüküm altına alındığı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 28. maddesinin 1. fıkrasında; idarenin, Danıştay, bölge idare mahkemeleri, idare ve vergi mahkemelerinin esasa ve yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararlarının gereklerine göre gecikmeksizin işlem tesis etmeye veya eylemde bulunmaya mecbur olduğu kuralına yer verildiği,

uyuşmazlıkta, davacıya ait olan 15/07/2013 tarihli işyeri açma ve çalıştırma ruhsatının iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararının bozulmasına ilişkin Danıştay Onyedinci Dairesinin 17.02.2016 tarih ve E:2015/962, K:2016/977 sayılı kararına karşı davalı idare tarafından karar düzeltme isteminde bulunulduğu,

Danıştay Onuncu Dairesi'nin E:2016/13122, K:2017/2775 sayılı kararıyla, karar düzeltme isteminin kabulü ile Mahkemelerinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının onanmasına karar verildiği görülmekte olup, davacının 2.Grup Doğaltaş (Bazalt ) Ocağı işyeri açma ve çalıştırma ruhsatının yeniden düzenlenerek verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dosyada iki farklı ÇED Gerekli Değildir kararı bulunduğu, bu kararlardan birisinin maden sahasına, diğerinin ise Krıma-Eleme Tesisi Sahasına ait olduğu, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından 30/05/2017 tarih ve E:2016/13122, K:2017/2775 sayılı karar düzeltme isteminin kabulü ile ilk derece Mahkemesinin kararının gerekçesi değiştirilerek onanmasına dair kararda bahsi geçen ÇED Gerekli Değildir kararının 2009 tarihli olduğu, oysa görülmekte olan davanın konusunun 2007 tarihli ÇED Gerekli Değildir kararına ilişkin olduğu ve bu kararın halen geçerli olduğu ileri sürülerek, keşif ve bilirkişi incelmesi yapılarak bu hususun ortaya çıkarılması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

Dava konusu edilen maden sahasına ilişkin dosyaya sunulan iki farklı tarihli ÇED Gerekli Değildir kararı bulunduğu, ancak davacının işyeri açma ve çalışma ruhsatı almak istemiyle başvurduğu sahaya ilişkin olan 19/01/2007 tarihli ÇED Gerekli Değildir kararının iptaline ilişkin herhangi bir bilgi ve belgenin dosyasında bulunmadığı görüldüğünden, davanın reddi yolunda verilen İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.