Danıştay 4. Daire E.2023/6915 K.2024/1129

Dava konusu istem: Antalya İli, Alanya İlçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, No:... adresinde bulunan ... Otel ünvanlı işyerinin mühürlenmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; işyeri açma ve çalışma ruhsatı alınmaksızın faaliyette bulunulması halinde, söz konusu ruhsatsız faaliyete, ilgili belediyece son verileceği hususunun açık olduğu, dava dilekçesi ve ekli belgelerin incelenmesinden işyerine ilişkin "işyeri açma ve çalışma ruhsatının bulunmadığı" hususunun sabit olduğu anlaşıldığından davacı şirkete ait söz konusu işyerinin faaliyetten men edilmesine dair tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Encümen kararı olmadan mühürleme işleminin tesis edilemeyeceği, otelin turistik işletme belgesi olduğu, otel İcra İflas Müdürlüğü'nden kiralanırken, bahse konu izinle çalıştırıldığının bildirildiği, onüç yıldır aktif olarak faaliyet gösterdiği, ruhsat taleplerinin de belediye tarafından reddedildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.