Danıştay 4. Daire E.2023/6925 K.2023/6855

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Konya İli, Çumra İlçesi, ... Mahallesi, ... Cad. No:... adresinde bulunan işyerinde büfe açmak istediğinden bahisle işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi talebiyle yaptığı başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararla; işyeri açma ve çalışma ruhsatı için gereken belgelerden biri olan dava konusu yapıya ait yapı kullanma izin belgesinin bulunmadığı, yapı kullanma izni yerine sunulan yapı kayıt belgesinin ise iptal edildiği görüldüğünden, işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi için mevzuatta yer alan şartları sağlamayan davacı hakkında tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin nedenini bilinmediği, yapı kayıt belgesinin iptaline ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada her ne kadar davanın reddine karar verilmişse de, karara karşı istinaf yoluna başvurulduğu, dolayısıyla verilen kararın henüz kesinleşmediği belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.