Danıştay 4. Daire E.2023/7257 K.2024/69

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Kütahya ili, Simav ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, No:... adresinde kayıtlı taşınmazda market olarak faaliyette bulunulabilmesi amacıyla işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi talebiyle yapılan ... tarihli ve ... sayılı başvurunun, trafik akışının olumsuz etkileneceği ve ilçe merkezinde yeterince alışveriş merkezi bulunduğundan bahisle reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Zabıta Müdürlüğü işleminin (Mahkemesince sehven ... tarih ve ... sayılı işlem olarak yazılmıştır) iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararda.

1/1000 ölçekli uygulama imar planında söz konusu işyerinin açılmak istenildiği bölgenin "ticari alanda" kaldığı ve plan notlarında ayrıca yol boyu ticari alan olarak belirlenen yerlerde üst katların konut olarak kullanılabileceğinin belirtildiği, dava dosyasında yer alan fotoğraflardan da işyerinin bulunduğu caddenin yol boyu ticaret alanı olduğu ve üst katlarının konut olarak kullanıldığının görüldüğü, Simav Kaymakamlığının 30/12/2020 tarihli cevabi yazısında; işyerinin bulunduğu caddenin ilçenin ana arteri olduğu,

trafiğin tek yönlü işlediği ve iki taraflı sıralı olarak duraklama ve park etmenin trafik açısından olanaksız olduğunun belirtildiği, bahse konu caddede trafik sıkışıklığının iki taraflı park etme durumundan kaynaklanabileceği dikkate alındığında dava konusu işyerinin tek başına trafik sirkülasyonunu olumsuz yönde etkilemeyeceği ve genel güvenlik, asayişin korunması ve gürültü kirliliği açılarından da olumsuz yönde etkilerinin olmayacağı görüldüğünden,

davacının işyeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenmesi isteminin reddine ilişkin Zabıta Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı ( doğrusu ... tarihli ve ... sayılı) işleminde hukuka uygunluk bulunmadığı, öte yandan ilgili mevzuat hükümleri uyarınca belediyelerin sıhhi müesseseler için belirli bölgelerde ve belirli sayıda ruhsat verilmesine sınırlama getirme yetkisinin bulunmadığı açık olduğundan, dava konusu işlemin; ilçedeki market sayısının yeterli olması nedeniyle ancak merkez dışındaki yerler için yapılacak ruhsat başvurularının değerlendirilebileceğine ilişkin kısmında da hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ruhsat talep edilen yerin Simav ilçe merkezinin trafiğinin en yoğun olduğu yerde olduğu, park halinde olan araçlar ve marketlerin malzeme indiren araçları nedeniyle mahalle sakinlerinden çok sayıda şikayetler aldıkları ileri sürülerek temyize konu kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idarenin, yönetmelikte kendisine verilen yetkisini aşacak bir şekilde işlem tesis ettiği, söz konusu caddede birçok işyerinin bulunduğu, işyeri açma çalışma ruhsatı verilmesi için yönetmelikte belirtilen koşulların sağlanmasının yeterli olduğu, aksine bir tutumun Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'a ve eşitlik ilkesine açıkça aykırılık teşkil edeceği belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.