Danıştay 4. Daire E.2023/7304 K.2024/494

Dava konusu istem: Davacının mülkiyetinde bulunan … ili, … ilçesi, … Mahallesi, … Caddesi, No:… adresinde yer alan işyerinin içkili yer bölgesine alınması istemiyle yapmış olduğu başvurunun reddine dair … tarih ve … sayılı … Belediye Meclisi kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının başvurusunda yer alan işyerinin, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin “İçkili Yer Bölgesi Olarak Tespit Edilemeyecek Yerler" başlıklı 30. maddesinin b) bendinde yer alan '' Konaklama yerleri hariç olmak üzere, otoyolları ve karayollarının her iki tarafında sınır çizgisine ikiyüz metreden yakın mesafe içinde'' bulunmaması şartı ile gürültü kirliliği, trafik güvenliği ve asayişi güvenliği şartlarının kiyüz metreden yakın mesafe içinde'' bulunmaması şartı ile gürültü kirliliği,

trafik güvenliği ve asayişi güvenliği şartlarının sağlamadığı dosya içeriğinde yer alan tutanaklar ile bilgi ve belgelerden anlaşıldığından, davacının iş yerinin içkili yer bölgesi kapsamına alınmasına yönelik talebinin uygun görülmediğine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Öte yandan, davacı tarafından, içkili yer bölgesine alınması talep edilen taşınmaza mülga. Belediye Başkanlığı tarafından 05/02/2008 tarihinde dava dışı H.O adına içkili lokanta ruhsatı verildiği, ruhsatın 09/01/2020 tarihine kadar faal olduğu,. Belediyesi kurulduktan sonra da faaliyetine devam ettiği, 09/01/2020 tarihinde ise ruhsat sahibi olan dava dışı H.O talebi üzerine ruhsatın iptal edildiği,. Belediye Meclisinin … tarih ve …sayılı kararında kapatılan.

Belediyesi tarafından içkili yer bölgesine alınan alanlarda daha önceden verilen hakların aynen korunacağının belirtildiği, böylelikle anılan iş yerinin 2008 tarihinden itibaren içkili işyeri bölgesi içinde bulunduğu iddiasına gelince, Mahkemelerinin … tarihli Ara Kararının davalı idarece verilen … tarih ve … sayılı cevabi yazıda; kapatılan.

Belediye Başkanlığı tarafından içkili yer bölgesi ile ilgili herhangi bir meclis kararı, kroki veya haritanın teslim edilmediği, sadece içkili yer bölgesiyle ilgili … tarih ve ... sayılı. İl Jandarma Komutanlığının görüş yazısının teslim edildiğinin belirtildiği, böylelikle anılan mülga.

Belediye Başkanlığı tarafından sınırları belli olan bölgesel olarak belirlenmiş içkili yer bölgesine dair bir meclis kararının bulunmadığı, ruhsat talebinde bulunanlara yapılan değerlendirme sonucunda içkili işyeri ruhsatının noktasal olarak verildiğinin görüldüğü, anılan. İl Jandarma Komutanlığının yazısının ise görüş yazısı olduğu, davacı öncesi anılan işletmeye içkili işyeri ruhsatının verilmiş olmasının, davacıya da verilmesi anlamına gelmediği, kaldı ki, kapatılan.

Belediye Başkanlığı tarafından anılan işyerine verilen içkili işyeri ruhsatının dava dışı H.O. tarafından iptalini talep edilmesi üzerine. Belediye Başkanlığı tarafından iptal edildiğinden davacının bu iddialarına itibar edilmemiştir. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince. Mahkemece iki farklı gerekçeye dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir. Bu gerekçelerden birisi taşınmazın bulunduğu yerde kapatılan.

Belediye Başkanlığınca usulüne uygun olarak belirlenmiş bir içkili yer bölgesinin bulunmadığı, dolayısıyla davacıya ait iş yerinin noktasal olarak içkili yer bölgesi belirlenmesi olanağının bulunmadığı yönünde olup, bu gerekçe dairemizce de aynen benimsendiği, diğeri ise taşınmazın …-…. karayolu sınır çizgisine 25-30 metre mesafede bulunması nedeni ile İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 30. maddesinde belirtilen "Konaklama yerleri hariç olmak üzere, otoyolları ve karayollarının her iki tarafında sınır çizgisine ikiyüz metreden yakın mesafe içinde'' bulunmaması şartını taşımadığı,

bu nedenle içkili yer bölgesi olarak tespit edilemeyeceği yönündedir. Ancak; davacı vekili tarafından dava dosyasına sunulan. Büyükşehir Belediye Başkanlığı Harita Şube Müdürlüğünün … tarihli ve E-… sayılı yazısında davacıya ait iş yerinin cephe aldığı. Caddesinin adı geçen belediye başkanlığının yetki ve sorumluluğunda bulunan yol ağı içerisinde yer aldığı belirtilmiş olup, bu durumda.

İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 30. maddesinin yukarıda yazılı hükmünde belirtilen koşulun Karayolları Genel Müdürlüğünün sorumluluk alanında bulunan otoyollar ve karayollarına ilişkin olduğu, belediyelerin sorumluluk alanında bulunan karayolları için söz konusu koşulun aranmayacağı dikkate alındığında mahkemenin bu gerekçesi yerinde görülmemiş olup, söz konusu gerekçenin çıkartılması suretiyle istinaf başvurusunun reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçe ile davacının istinaf başvurusunun yukarıda belirtilen gerekçenin çıkartılması sureti ile reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kollukça genel güvenlik ve asayiş hakkında verilen görüşün keyfi olduğu, taşınmazın bulunduğu yerde emsal olarak 100 metre mesafade restaurantların bulunduğu, bu restaurantların yola sıfır güvenliksiz oldukları, kendi işyerinin bina yapısı ve çevresi ile emsal olabilecek nitelikte bir yer olduğu, taşınmazın Yönetmelik hükümlerine aykırı nitelikte bir özelliğinin bulunmadığını davalı idarenin de bildiği, içkili yer bölgesi krokisinin bulunmadığı hususundaki davalı idarenin beyanının Mahkemece araştırılmadığı, aynı güzergahtaki işyerlerinin içkili yer bölgesine alındığı, İl Merkez Jandarma Komutanlığının 2006 tarihli görüş yazısında taşınmazı ile ilgili olumlu görüş bildirdiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.