Danıştay 4. Daire E.2023/7357 K.2024/1062

Dava konusu istem: ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, .... Sokak, No:... adresinde "..." ünvanıyla, işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmadan faaliyet gösterdiği tespit edilen işyerinin, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesi ve İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'in 6. maddesine istinaden süresiz olarak faaliyetten men edileceğine, bu nedenle işyerinin 30/06/2021 tarihi saat 12.00 de mühürlemeye hazır hale getirilmesinin istenilmesine ilişkin 28/06/2021 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

"3572 sayılı Kanun'un 4., 5. ve 6. maddeleri ile İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'in 6. ve 13. maddelerine değinildikten sonra, işyerlerinin çalışma ve faaliyet konularının, işyeri açma ve çalışma ruhsatlarında yer alan 'konu' ile sınırlı olduğu ve başka bir konuda faaliyet gösterilmesi halinde, bu faaliyetin ruhsata bağlanması mümkün ise ruhsat alınması gerektiği, ruhsata bağlanması mümkün değil ise idarece bu faaliyetin engellenebileceği, işyeri açma ve çalışma ruhsatına konu faaliyetin yanı sıra bir başka faaliyetin daha yürütülüyor olmasının, ruhsatlı faaliyetin sonlandırılması sonucunu doğurmaması gerektiği,

aksine bir kabul ile ruhsatlı faaliyet konusunda mevzuatta öngörülen kriterler açısından bir aykırılık tespit edilmediği halde ruhsatlı faaliyete engel olunmasının hukuken kabul edilebilir olmadığı husus belirtilerek; davaya konu işyeri adına emlak ofisi faaliyet konulu işyeri açma ve çalışma ruhsatının bulunduğu, dava konusu işleme dayanak denetim tutanağında ise işyerinde ne tür ticari faaliyet yürütüldüğü yönünde herhangi bir tespitte bulunulmadan sadece söz konusu işyerinin 'işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmadan faaliyet yürüttüğü' yönünde yapılan tespite istinaden dava konusu işlemin tesis edildiğinin anlaşıldığından bahisle;

dava konusu yerde, emlak ofisi haricinde, pansiyon ya da otel alanında faaliyet yürüttüğü yolunda bir tespitin yapılmadığı belirtilerek, davacının ruhsat konusu faaliyet haricinde bir aykırılığa dayalı olarak sahip olduğu ruhsat çerçevesinde ticari faaliyette bulunmasını engelleyecek şekilde tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, davacıya ait emlak ofisi için düzenlenen işyeri açma ve çalışma ruhsatı iptal edilmeden dava konusu yerin doğrudan kapatılarak faaliyetten men edilemeyeceği, dava konusu işlemde bu yönüyle de hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu tebligat işleminin icrai, kesin ve yürütülebilir bir işlem olmadığı; dava konusu işyerine ilişkin sadece emlak ofisi konulu işyeri açma ve çalışma ruhsatının bulunduğu, davacı tarafından anılan işyerinde günübirlik kiralama faaliyetlerinin yürütüldüğü ve anılan işyerine ilişkin idareleri tarafından verilmiş bir pansiyon ya da otel faaliyet konulu işyeri açma ve çalışma ruhsatının olmadığı hususları belirtilerek, dava konusu işlemin iptali yolundaki Mahkeme kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki İdare Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.