Danıştay 4. Daire E.2023/7401 K.2024/676

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Sakarya ili, … ilçesi, … Mahallesi, … Caddesi, … İş Merkezi, No:… adresinde "…" isimli işyeri açmak için yaptığı başvurusunun, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 5. maddesinin (b) fıkrası gereğince kat maliklerince izin verildiğine dair belgenin bulunmaması sebebiyle reddi ile işyerinin boşaltılarak ticari faaliyetine son verilmediği taktirde mühürleneceği ve faaliyetine son verileceğine dair … tarihli ve E…. sayılı … Belediye Başkanlığı Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; olayda, davacı tarafından 25/12/2019 tarihli dilekçe ile her ne kadar umuma açık istirahat ve eğlence yeri için davalı idareye ruhsat başvurusunda bulunulmuş ise de, dava dilekçesine sıhhi iş yerleri için düzenlenen örnek 1 formun eklendiği, davalı idare tarafından 27/11/2019 tarihinde işyerinde yapılan denetimde iş yerinin aperatif salonu olarak faaliyette bulunduğunun tespit edilmesi ve sonraki başvurusunun da gıda iş yerine ilişkin olması karşısında davacının sehven umuma açık istirahat ve eğlence yeri için başvuruda bulunduğunun anlaşıldığı,

davacının dava konusu idari işleme esas olan 23/01/2020 tarihli dilekçe ile gıda işyeri/lokanta için ruhsat talebinde bulunduğu, gıda iş yerlerinin/lokantanın sıhhi iş yeri olmasına rağmen davalı idare tarafından hatalı değerlendirme ile davacının iş yerinin umuma açık istirahat ve eğlence yeri olarak değerlendirilerek, bu iş yerleri için gerekli olan Yönetmeliğin 5/1-b bendi uyarınca kat maliklerinin oy çokluğu ile aldığı kararın bulunmadığı gerekçesi ile başvurusunun reddedildiği, işlemde sebep ve konu unsuru bakımından uyumsuzluk olduğu,

tapuda işyeri olarak görünen yerlerde açılacak sıhhi iş yerleri için (lokantalar) kat maliklerinin oy çokluğu ile aldığı kararın bulunmasının gerekmediği anlaşıldığından idarece davacının başvurusunun umuma açık istirahat ve eğlence yeri ruhsatına yönelik olarak değerlendirilmek suretiyle başvurusunun reddine, ayrıca sıhhi müessese açma ve çalıştırma ruhsat talebi değerlendirilerek ruhsat talebi hakkında işlem tesis edilmeksizin işyerinin boşaltılmasının istenilmesi aksi taktirde mühürleneceğine dair dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı,

öte yandan idarece davacının başvurusunun sıhhi işyeri açmak için yapılan bir başvuru olarak değerlendirilmek suretiyle gerekli tüm şartları sağlayıp sağlamadığı incelendikten sonra yeniden işlem tesis edilebileceği, iş bu karar gerekçesinin doğrudan sıhhi müessese için işyeri açma çalıştırma ruhsatı verilmesi sonucunu doğurmayacağının da açık olduğu sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idareye sunulan belgeler arasında kat maliklerince izin verildiğine dair belgenin bulunmadığı, şirketin vergi levhasında açılmak istenen işyerine ait faaliyet konusunun belirtilmediğinin tespit edildiği, davacının umuma açık işyeri için ruhsat talebinde bulunduğundan dava konusu işlemin tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.