Danıştay 4. Daire E.2023/7721 K.2024/1339

Dava konusu istem: İstanbul ili, Bağcılar ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi No:... sayılı yerde "... Sofrası" unvanlı dava dışı H. C. adına ruhsatlı işyerinin, işletme hakkının devralındığından bahisle davacı tarafından işyeri ruhsatının kendi adına tanzim edilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü'nün ... gün ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; faaliyet konusu içkili lokanta olan işyerini 21/02/2013 tarihli sözleşmeyle devralan davacının işyerine ait ruhsatın adına düzenlenmesi talebini yönetmelikte öngörülen 3 aylık sürede yapmadığı, kaldı ki, bu süre içinde yapmış olsa bile, işyerinin ... tarih ve ... sayılı valilik oluruyla "devir ve ortaklık hariç" müktesep hakların korunarak içkili yer bölgesinden çıkarıldığı,

içkili yer bölgesinde ve müktesep hakkı bulunmayan işyerine içkili lokanta ruhsatı düzenlenmesinin mümkün olmaması nedeniyle ,"Değirmen-2 Sofrası" unvanlı işyerine ait içkili lokanta ruhsatının devir nedeniyle yenilenmesi talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

H.C.'nin ruhsat iptali talepli dilekçesinin verildiği tarihte, devir sözleşmesi ile işyerinin devralındığı, artık, H.C. nin hak sahibi olmadığı, gerek mevcut ruhsat, gerekse devir sözleşmesi tarihi itibarıyla yasal hak sahibi olarak davacı adına ruhsat düzenlenmesi gerektiği, içkili yer bölgesinden çıkartılmış olsa dahi ruhsatı devreden kişinin işletme üzerinde bir tasarruf hakkı bulunmadığı, işlemin usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.