Danıştay 4. Daire E.2023/7804 K.2024/1660

Dava konusu istem: Aydın ili, Efeler İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parselde bulunan, faaliyet konusu içkili lokanta olan ve davacı tarafından işletilen işyerinin bitişiğindeki 10 sayılı parselde kayıtlı 100 m² alanlı boş arsa vasıflı taşınmaz alanının faaliyet izninin iptaline ilişkin Efeler Belediye Başkanlığının ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararda; söz konusu alanın davacıya ait işyeri açma ve çalışma ruhsatının diğer faaliyet alanları kısmına ilave edildiği, 3194 sayılı İmar Kanunu'na aykırı biçimde imal edildiği iddia edilen yapı veya imalatların davacıya ait işletmeye dair usulüne uygun biçimde düzenlenmiş faaliyet izninin iptali bakımından gerekçe oluşturmayacağı, imara aykırılığın 3194 sayılı Kanun'un 32. ve 42. maddeleri çerçevesinde işlem tesis edilmesi gerektiği gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Boş arsa vasıflı alana numara verilemeyeceği, içkili yer bölgesinin bina alanlarını kapsadığı, söz konusu alanda imara aykırı imalat tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.