Danıştay 4. Daire E.2023/7846 K.2024/1496

2- ... Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. ...

MÜDAHİL (DAVALI YANINDA) : ... Ür. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: :Diyarbakır ili, Bağlar ilçesi, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan müdahil ... Ür. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. 'ne ait akaryakıt istasyonu faaliyet konulu iş yeri açma ve çalışma ruhsatının iptali ve mühürlenerek kapatılması talebiyle davalı idarelere yapılan 27/04/2016 tarihli başvuruların cevap verilmeyerek reddine yönelik işlemlerin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; müdahil firmaya ait 1998 tarihli yapı ruhsatının yargı kararıyla iptaline karar verilmiş ise de, akaryakıt istasyonu için müdahil firmaya ait 255 sayılı parsel üzerinde 1997 yılında yapılan plan değişikliği uyarınca davalı ilçe belediyesi tarafından verilen 1998 tarihli yapı ruhsatıyla,

inşaatı biten yapı için 1999 yılında verilen yapı kullanma izin belgesinin ve davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığınca 353 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile bu Kararname'ye dayalı olarak çıkarılan Yönetmelik uyarınca verilen ... tarih ve ... sayılı akaryakıt istasyonu ve sosyal tesisleri iş yeri açma ve çalışma ruhsatının bulunduğu, yapı kullanma izin belgesinin yargı kararlarından önce düzenlenmiş olduğu,

dolayısıyla plan tadilatının iptaline ilişkin mahkeme kararının verildiği tarih olan 19/09/2008 tarihine kadar tamamlanan kısımlar bakımından müdahilin kazanılmış hakkının bulunduğu ve yapının yapı kullanma izin belgesinin tarihi olan 09/03/1999 tarihinde tamamlandığı dikkate alındığında dava konusu zımni ret işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; müdahile ait yapı ruhsatı ile plan tadilatına karşı açılan davada yargılamanın yenilenmesi talebiyle yapılan başvuruya mahkeme ehliyet yönünden davanın reddine karar vermiş ise de, anılan kararın Danıştay Altıncı Dairesinin 24/04/2018 tarih ve E:2017/785 K:2018/3807 sayılı kararıyla bozulması üzerine yargılamanın yenilenmesi istemi kabul edilerek davayı yeniden inceleyen ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...

K:... sayılı kararıyla, yargı kararından önce yapı kullanma izin belgesi düzenlenmiş olduğundan müdahilin yapı kullanma izin belgesi ve yapı ruhsatında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı hususları dikkate alındığında, müdahile ait yapı ruhsatının geçerliliğini yitirmiş olduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, mahkeme kararıyla iptal edilen 1/1000 ölçekli imar planına istinaden müdahile ait akaryakıt istasyonu için yapı ruhsatı düzenlendiği, yapı ruhsatının düzenlendiği tarihte planda yapılan değişikliğin henüz yürürlüğe girmediği, müdahilin dosyaya ibraz ettiği yapı kullanma izin belgesinin dava dışı birine ait olduğu, dava konusu işyeri açma ve çalışma ruhsatının hukuka aykırı olarak düzenlendiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalılar Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve Bağlar Belediye Başkanlığı tarafından cevap verilmemiştir. Müdahil tarafından, yapı ruhsatının hukuka aykırı düzenlenmediğinin yargı kararıyla ortaya çıktığından bahisle temyiz isteminin reddi savunulmaktadır.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin, gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.