Danıştay 4. Daire E.2023/7869 K.2024/120

Dava konusu istem: :Bursa İli, Karacabey İlçesi,.

Köyü, … sayılı parselde yer alan taşınmaz üzerinde "akaryakıt satış istasyonu ve lokanta" faaliyetlerinde bulunan davacı şirket tarafından, binaların izinsiz olduğu ve akaryakıt satış istasyonuna ait geçiş yolu izin belgesi bulunmadığından bahisle işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı alıncaya kadar işletmenin faaliyetinin durdurularak kapatılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı davalı idare işeminin iptali istemiyle Mahkemelerinin E:… sayılı dosyasına kayden açılan davanın, … tarih ve K… sayılı karar ile reddi üzerine,

anılan kararın Danıştay Onyedinci Dairesi'nin 06/01/2015 tarih ve E.2015/10889, K.2015/4613 sayılı kararı ile bozulması nedeniyle, iş yerinin kapatılması ve ruhsat iptali işleminden kaynaklanan (fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla) 100.000,00-TL maddi, 250.000,00-TL manevi zararın tazmini istenilmekredir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesi'nin verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; davacı şirketin uğradığı maddi zararın tespiti amacıyla Mahkemelerinin 03/01/2018 tarihli ara kararı uyarınca dosya üzerinden yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde hazırlanan 07/06/2018 tarihli bilirkişi raporunda özetle. "Bursa İli, Karacabey İlçesi,.

Köyü, … sayılı parselde bulunan akaryakıt satış istasyonunun davalı idarece ruhsatının iptal edilerek 21/08/2014 tarihinde mühürlenmek suretiyle kapatıldığı, Danıştay Onyedinci Dairesi'nin 06/01/2015 tarih ve E.2015/10889, K.2015/4613 sayılı kararı üzerine 04/01/2016 tarihinde mühürlerinin sökülerek faaliyetine izin verildiği görüldüğünden, faaliyette bulunulamayan 21/08/2014- 04/01/2016 tarihleri arasındaki döneme ilişkin maddi zararın tespitinin gerektiği, davacı şirkete ait akaryakıt satış istasyonunun 2013 yılındaki satışı KDV dahil 3.797.434,21-TL, KDV hariç ise 3.218.164,00-TL,

(şirketin 2013 yılındaki akaryakıt alımı 872.450,11 litre olup, tutarı 3.046.311,00-TL; satış miktarı 867.843 litre, satış tutarı ise 3.797.434,21-TL dir.) brüt kâr 171.853-TL, brüt kârlılık oranının ise % 5,64 olduğu, 2013, 2014, 2015 yıllarındaki akaryakıt fiyatlarında meydana gelen değişimin araştırıldığı,

buna göre 2013 yılında akaryakıt fiyatlarında düşüş olduğundan, 2013 yılını takip eden yıllarda satış tutarında bir artış olacağından söz edilemeyeceği, şirketin 2015 yılındaki dönem kârının ve diğer oranların düşüklüğünün akaryakıt satış istasyonunun faaliyet dışı bırakılmasına bağlanamayacağı, belirtilen nedenlerle tüm hesaplamaların normal bir istikrarın olduğu 2013 yılındaki veriler esas alınarak yapıldığı, şirketin akaryakıt faaliyeti için 2013 yılında oluşan brüt kârının 171.853-TL olup, net kazancın tespitinde bu tutardan faaliyetle ilgili giderlerin düşüldüğü,

akaryakıt satışlarında yıllardan beri bilinen kârlılık oranlarının % 5 ile 8 arası, net kârlılığın ise % 2 ile 3,5 arasında olduğu, akaryakıt satış faaliyeti durdurulan işletmenin faaliyette bulunmadığı dönemlerdeki muhtemel gelir kaybının % 20 kurumlar vergisi karşılığını çıktıktan sonra (net gelir kaybı) 77.524,80-TL olarak hesaplandığı, davacı şirketin lokanta faaliyeti ile ilgili olarak ise; işletmede kurulu lokanta işletmecisinin dava dışı Hüseyin Aydemir adlı şahıs olduğu, akaryakıt işletmesi kapatıldığı halde lokantanın faaliyetine devam ettiği, davacı şirketin, lokanta işletmecisinden faturalarını tanzim ederek kira bedeli aldığı,

dolayısıyla bu yönde bir gelir kaybının olmadığı anlaşılmaktadır..." şeklinde tespitlerde bulunulduğu, buna göre anılan bilirkişi raporu ile yapılan hesaplama ve tespitler doğrultusunda, akaryakıt satış istasyonunun faaliyette bulunamadığı 21/08/2014 - 04/01/2016 tarihleri arasındaki dönemde uğranılan 77.524,80-TL maddi kaybın davalı idareden alınarak davacıya verilmesi gerektiği, davalı idarenin ruhsat iptali ve kapatma işlemi nedeniyle davacı şirketin saygınlık, onur, sır çevresi gibi manevi nitelikteki kişisel değerlerinin zedelenmesinden söz edilemeyeceği gibi,

anılan işlem nedeniyle sonraki dönemlerde mesleki ve ekonomik değerlerinin zarara uğrayacağının kabulüne olanak bulunmadığından, koşulları oluşmayan manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davacının maddi tazminat talebinin 77.524,80 TL'lik kısmının kabulüne, maddi tazminat talebinin 22.475,20 TL'lik kısmının ve manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hükme esas alınan bilirkişi raporunun usul ve yasaya aykırı bir şekilde tanzim edildiği, beyanlarının yeterince incelenmediği, mahkeme kararında hangi gerekçelerle maddi tazminattan sorumlu tutuldukları konusunun açıklanamadığı belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.