Danıştay 4. Daire E.2023/8067 K.2024/975

Dava konusu istem: Denizli ili, Çivril ilçesi, ... Mahallesi, ... Cad. No: ... adresinde (... ada, ... parsel) bulunan işyerinin içkili yer bölgesine alınmasına ilişkin ... tarih ve ... nolu Çivril Belediye Meclisi kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; söz konusu işyerinin belediye sorumluluk alanı içindeki karayolunun sınırında bulunduğu, dolayısıyla da yola 200 metreden yakın mesafedeki bir alanda olduğu, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Tanımlar" başlıklı 4. maddesinde "karayolu"nun tanımı yapılırken, davalı idarenin iddia ettiği şekilde idarelerin sorumluluk alanlarına ilişkin bir ayrıma gidilmediği,

bu nedenle söz konusu işyerinin karayolu üzerinde olduğunun kabulü gerektiği, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 30. maddesinin (b) fıkrası uyarınca konaklama yerleri hariç olmak üzere, otoyolları ve karayollarının her iki tarafında sınır çizgisine ikiyüz metreden yakın mesafe içinde alanda içkili yer bölgesi olarak tespit edilemeyeceği; söz konusu işyerinin ise karayoluna ikiyüz metreden yakın mesafe içindeki alanda yer aldığı, Yine Aynı Yönetmeliğin 29. maddesi uyarınca içkili yer bölgesinin, mülkî idare amirinin genel güvenlik ve asayiş durumu hakkındaki görüşü doğrultusunda tespit edileceği;

davacı idarenin söz konusu işyerinin içkili yer bölgesine alınmasına ilişkin olarak ... tarih ve ... sayılı yazı ile olumsuz görüş bildirdiği anlaşıldığından, dava konusu edilen meclis kararında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; dosya içinde bir örneği bulunan Karayolları 2. Bölge Müdürülüğü'nün ... tarih ve ... sayılı yazısı ve eki krokiye göre ise 63 ada, 7 parsel nolu taşınmazın Dinar-Uşak-Çivril karayolu hattı ve Karayolları Genel Müdürlüğü sorumluluk alanı dışında kaldığı, taşınmazın belediye mücavir alanı içinde kaldığı, taşınmaza bitişik konumda olan 63 ada, 8 parselinde içkili yer bölgesi kapsamında kaldığı ve bu parsel üzerinde içkili restoran bulunduğunun anlaşıldığı,

bu duruma göre Karayolları Genel Müdürlüğü sorumluluk alanı dışında bulunan ve belediye mücavir alanı içinde kalan işyeri için karayoluna 200 metre mesafe bulunması şartı aranmayacağından, taşınmazın içkili yer bölgesi kapsamına alınmasına ilişkin dava konusu Belediye Meclisi kararında hukuka aykırılık bulunmamakta olup, aksi yöndeki Mahkeme kararında yasal isabet görülmemiştir.

Belirtilen gerekçeyle, istinaf başvurusunun kabulüyle, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

6360 sayılı Yasa ile il genelinin tamamının mücavir alan olduğu, herhangi bir ayrımın kalmadığı, bu nedenle olumsuz kolluk görüşü bildirilmesine rağmen dava konusu meclis kararının alındığı, bir karayolunun Karayolları Genel Müdürlüğünün sorumluluk alanından çıkartılmasının o yolun karayolu tanımını yitirmesine neden olmayacağı, işlemin usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.