Danıştay 4. Daire E.2023/8110 K.2024/1491

Dava konusu istem: ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... sayılı parselde kayıtlı taşınmazda yer alan akaryakıt istasyonu için LPG satışını da kapsayacak şekilde iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararla; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... parselde kayıtlı taşınmaz 1/1000 ölçekli İmar Planında A+LPG lejantında görünse de bu durumun tek başına davalı idarenin ruhsat vermesini gerektirmediği, taşınmaz üzerindeki yapılar için düzenlenen 19/03/1997 tarihli Yapı Kullanım İzin Belgesinde sıvılaştırılmış petrol gazı (LPG) istasyonu izin verilmediği ve iki akaryakıt ve/veya otogaz istasyonu arasındaki mesafenin 1 kilometreden az olduğu anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu taşınmazın imar planında A+LPG lejantında göründüğü, taşınmazın 2005 yılından önce akaryakıt satış istasyonu olarak kullanıldığı, bu nedenle 1 km mesafe şartına tabi olmadığı belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Taşınmaza ilişkin yapı kullanma izin belgesinde LPG satışına ilişkin bir kaydın bulunmadığı, taşınmazın mevzuatta öngörülen 1 km mesafe şartını taşımadığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.