Danıştay 4. Daire E.2023/8471 K.2023/6431

Dava konusu istem: İstanbul İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, No:... numaralı adreste gece kulübü olarak faaliyet gösteren işyerinin, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun 8/f maddesi uyarınca otuz (30) gün süre ile faaliyetten men edilmesine yönelik ... tarih ve... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K: ... sayılı kararda; davacı şirkete ait işyerinde yaşanan olay neticesinde 30/05/2019 tarihinde yapılan incelemede "hanutçuluk" fiilinin işlendiğinin düzenlenen tutanak ve alınan ifadeler doğrultusunda hiçbir şüpheye yol açmayacak şekilde sabit olduğu sonuç ve kanatine varıldığından, bu kapsamda işyerinin 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu ve İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik hükümleri uyarınca faaliyetten men edilmesi yolunda tesis olunan dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin maddi delil elde edilmeden tamamen soyut iddialara göre tesis edildiği ve işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ:...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.