Danıştay 4. Daire E.2023/8511 K.2023/5522

Dava konusu istem: İstanbul ili, Şişli ilçesi, … Mahallesi, … Sokak, No:…adresinde içkili lokanta olarak faaliyet gösteren işyerinin faaliyetten men edilmesine ilişkin Ruhsat ve Denetim Müdürlüğünün … tarih ve …sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı tarafından masa ve sandalye konularak kaldırımın işgal edilmesi suretiyle faaliyet gösterilen alan, ruhsat alanı dışında kaldığından faaliyetin niteliğine göre sadece yasaklanan faaliyetin men'i gerekeceğinden, işyerinin tümüyle faaliyetten men edilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İçkili lokanta olarak faaliyet gösteren davacı şirkete ait işyerinde yapılan denetimlerde, defalarca uyarılmalarına rağmen kaldırım işgalinin devam ettirildiği, vatandaşlar tarafından yoğun şikayetlere de konu olan kaldırımın işgalinin sonlandırılmaması nedeniyle belediyece işletmenin mühürlendiği, işlemin, yasa ve yönetmeliğe uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.