Danıştay 4. Daire E.2023/8572 K.2023/5801

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Ankara ili, … ilçesi, … Mahallesi, … Sokak, No:… adresinde bulunan … Cafe isimli işletmesinde, canlı müzik belgesi olmadan canlı müzik faaliyetinde bulunduğundan bahisle ruhsat dışı faaliyet kaldırılıncaya kadar faaliyetten men'ine ve 1.155,00 TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Çankaya Belediye Encümeni'nin … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararda.

İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğe aykırılık söz konusu ise Yönetmeliğin 13. maddesi uyarınca mevzuata aykırı hususların giderilmesi için yönetmelikte belirtildiği şekilde bir süre verilmesi ve verilen süre sonunda giderilmediğinin tespit edilmesi halinde maddede belirtilen yaptırımın uygulanması gerektiği ancak canlı müzik izin belgesinin bulunmaması maddede belirtilen noksanlıklar arasında sayılan bir belge olmadığından Yönetmeliğin 13. madde hükmünün uygulanmasına olanak bulunmadığı,

öte yandan dava konusu işlemin Yönetmeliğin 39. maddesi uyarınca tesis edildiği kabul edildiğinde Yönetmeliğin 39. maddesinde 2559 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde belirtilen aykırılıkların tespiti halinde mülki idare amirine geçici olarak faaliyetten men yetkisinin verildiği ve belediyenin faaliyetten men'e ilişkin kararı işyerinin mühürlenmek suretiyle onaylayacağı öngörülmekle birlikte 2559 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde izinsiz canlı müzik yayını yapılması faaliyetten men yaptırımını gerektiren eylemler arasında sayılmadığından İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 39. maddesinin uygulanma olanağı da bulunmadığı,

bu durumda; davacı şirket tarafından işletilen işyerinde canlı müzik izin belgesi olmaksızın canlı müzik yayını yapıldığının tespit edilmesi üzerine tesis edilen dava konusu encümen kararının. 2559 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca verilen idari para cezasına ilişkin kısmında hukuka aykırılık, ruhsat dışı faaliyetini kaldırıncaya kadar işyerinin faaliyetten men edilmesine ilişkin kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, kısmen de dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın iptale ilişkin kısmının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliğinin Eğlence Yerlerine İlişkin Esaslar başlıklı 24. maddesinin (ğ) bendi ve İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 38. maddesi uyarınca işyerlerinin canlı müzik izin belgesi almadan canlı müzik yayını yapamayacakları kuralına yer verildiği, davaya konu işyerinin canlı müzik izin belgesi almadan faaliyette bulunduğunun açık olduğu, 13/02/2017 tarihli dilekçe ve eki.

İşhanı Yöneticiliğine ait muvafakat ile idareye başvurarak canlı müzik izin talebinde bulunduğu, Danıştay Ondördüncü Dairesinin 25/10/2016 tarih ve E:2016/7355, K:2016/6053 sayılı kararında ise; canlı müzik izin belgesi olmaksızın canlı müzik yayını yapan işyerlerinin faaliyetlerinin süre verilmesi halinde derhal durdurulacağı yönünde kararın bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.