Danıştay 4. Daire E.2023/8576 K.2024/1211

Dava konusu istem: Mersin İli, Silifke İlçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, No:... adresinde depo olarak kullanılan işyerinin, işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunmadığından bahisle 1608 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca 219,00 TL idari para cezası verilmesine ve işyeri açma ve çalışma ruhsatı alıncaya kadar işyerinin kapatılmasına ilişkin Silifke Belediye Encümeninin ... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; toptan bakkal faaliyetinde bulunan işyerinin deposu olarak işletilen yerin, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik uyarınca ruhsata tabi olduğu, bu nedenle işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmadan faaliyet gösterdiği sabit olan deponun ruhsat alınıncaya kadar kapatılmasına ve davacı adına 219,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, toptan bakkal faaliyet konulu işyerine bağlı depo olarak kullanılan dava konusu yerin bağımsız bir işyeri gibi değerlendirilmemesi gerektiği belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.