Danıştay 4. Daire E.2023/8637 K.2023/5849

Dava konusu istem: … ili, … ilçesi, … Mahallesi, … Caddesi, … Sokakta bulunan … pafta, … ada, … ve … parsel sayılı taşınmazda açık otopark işleten davacı tarafından, otoparkın ruhsatsız olarak faaliyet gösterdiğinden bahisle, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına ilişkin Yönetmeliğin 6. maddesine istinaden faaliyetten men edilmesine ilişkin Ruhsat ve Denetim Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işlemi ile bu işlem uyarınca söz konusu işyerinin … tarihinde mühürlenmesinin yapılacağına ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı tarafından dava konusu taşınmazda "otopark" faaliyetinde bulunulmasına karşılık işyeri için 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanununun 7. maddesi uyarınca kapalı ve açık otoparklar için getirilen özel düzenleme ile "otopark" işletmelerine işyeri açma ve çalışma ruhsatı vermeye yetkili kılınan Büyükşehir Belediye Başkanlığından işyeri açma ve çalışma ruhsatı alınması gerekirken ruhsat alınmadığı hususunun sabit olduğu sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı, vergi mükellefi olarak otopark işletmeciliği yaptığını ileri sürmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.